/ 
REIS van MOSUL naar MARDIN. 363 
hun verklaren zou, wat niebuhr in het Arabisch betékent ; waarom men bij 
ons niet éven zulke naamen had als bij hen , en dergelijken ; liet ik mij abdal- 
laii (eenen knegt gods) noemen. Want deze naam is zo wel bij de Oosterfche 
Christenen als bij de Mohammedaanen in gebruik, en ik was nu van veele on* 
nodige vraagen bevrijd. Mijn bediencie, die ik nu had, haj mij , door den vori» 
gen, abdallah aga (heer abdallah) horen noemen, hij noemde mij derhal- 
ven ook zo , en vernam mijnen regtcn naam niet eerder dan te Haleb. 
Deze mijn bediende, die met alle reizigers in de karavane kennis zogt te ma- 
ken , bragt een dag of twee voor onze aankomst te Nisfabin ook eenen Israëliet 
uit Praag bij mij , die gehoord had, dat ik een Europeer was. Hij was een rab- 
bijn , had de graven van jonas , ezechiül en andere profeeten , als méde de 
graven van eenigen door den talmud vermaard geworden mannen, bezogt; en, 
gelijk ik bemerkte , Hebreeuwfche boeken in deze gewesten verkogt , om de 
reiskosten te kunnen goed maken , die voorzéker niet groot waren , wijl de Oos- 
terfche Jooden in de héden jégens hunne geloofsgenooten éven zo gastvrij zijn 
als de Europefchen. Deze rabbijn klaagde zeer over eenen koopman van zijne 
natie van Moful, die van hem begeerd had, dat hij hem zijn geld, dat hij bijzig 
had, zou lénen tot Haleb, het welk hij geweigerd had. Thans mishandelde hem 
niet alleen de koopman, maar ook alle de andere Jooden zagen gerust aan, 
wanneer zijn ézeldrijvèr, een Mohammedaan, met wien hij geen enkel woord 
kon fpréken , onder allerlei voorwendzels geld van hem eischté , en hem ten 
laatften zelfs af klopte. De eigenlijke réden, waarom dc Oosterfche Jooden den 
Praagenaar zo ganschlijk verlieten, was misfehien , om dat hij voor geleerder aan- 
gezien en béter geiigt wilde zijn, dan zij, en om dat hij onbedenkiijk gierig was, 
fchoon hij gelds genoeg bij zig had. Hij verzogt mij dan , dat ik hem van zijne on- 
médedogende geloofsgenooten wilde verlosten , en ik agtte m ij verpligt hem dienst 
te doen. Ik bezorgde hem aanftonds eenen Christen ezeldrijver , die deze la- 
ding op zijne andere lastdieren verdeelde. Dezen zijn in het Oosten gemeenlijk 
nog erger tégen de Jooden , dan de Mohammedaanfchen. Maar de rabbijn nu 
onder mijne befchermig zijnde, durfden zij hem niet onheusch bejégenen, waar 
voor hij mij hartlijk bedankte. Wijl het den Christenen bekend is , dat de Joo- 
den op den fabbath niet willen reizen, kreeg dc ézeldrijver in den zin, dat hij 
eene mijl van Mardin geheel alleen met den rabbijn en zijnen bedienden , een’ 
Zz 2 jong’ 
