NABIJ den WEG naarMARDIN. 
3^7 
Dc Arabiërs noemen deze plaats nog met haaren regten naam Guri&sJ er of Dunas- 
fer, welke dikwijls in de gefchiednis der khalifen voorkomt. Zij bevat tégen- 
woordig maar weinig inwoners ; egter nog 5 minaren , en is de verblijfplaats van 
eenen fandsjak, die zijnen paerdenftaert van den woiwoden te Mardin bekomt. 
Niet verre van Gunasfer ligt een oud vervallen klooster, Marputjun , op eenen 
Dtgt bij Gunasfer of Kodsje'hisfar is, zegt men, een heuvel, op welken men 
zomtijds nog oude muntflukken en gefnéden Reenen vind. , Dit is niet onwaar- 
fchijnlijk. Maar de Christenen in deze gewesten fpréken ook van begraven fchat 
ten , en zijn in dit Ruk zo ligtgelovig, dat ik niet kan afzijn , mijne lózers weer 
een' paar vertelzels daarvan te verhalen. Een boer , zegt men , vervolgde des a. 
vonds zijne koe verre in de woefiijn, en zag, dat zij in eenen heuvel in liep, 
werwaards hij haar volgde. Hier vond hij een groot vertrek , welks wanden 
eheel met goud en édelgefleenten bedekt waren. Doch de boer kon er niets 
van médenémen, maar moest zig vergenoegen, dat hij zijne koe weer daaruit 
kon drijven, en naderhand heeft hij dit onderaardsch vertrek nooit kunnen wé- 
dervinden Een ander zag in de beragtige ftreek van Mardin , eene open kamm- 
in de rots. Hii ging daar in, en zag twee perfoonen zitten, die eenen grooten 
fchat van goud "en édelgefleenten vóór zig hadden liggen. Eén van hun gaf hem 
ecn wein i„ köchel (eene zwarte verw) en zeide jegens hem, dat hij zijne oogen 
daarmee zou heilrijken. Dit deed hij , werd blind daar van , en heeft zijn gezigt 
nimmer weêrgekrégen. 
De naamen der Réden en dorpen , welken men op den weg van Moful over 
Dijefire naar Nisfabin aantreft, heb ik mij laten opgéven van lieden , die den- 
zelven dikwijls gereisd hadden, en ze op de reiskaart aangewezen. 
Dfieltre of Dfjefiret el ömmera is eene kleine Rad aan den 1 ïger. Reeds zedert 
vele iaaren regeert hier een Kurdisch gellagt buciitab, welks opperhoofd .firn* 
of genoemd word. Zijn gebied, waartoe omtrent 40 of 50 dorpen beho- 
ren ligt tusfehen Moful, Amadie, Diarbekr en Mardin. Oudtijds moest de 
Emir de aanftelling in zijne regering van denpafcha van Diarbekr ontvangen , 
wiil deze de magtigfte in zijne nabuurfchap was. Zedert dat Mardin onder 
Baedad geraakt is, mengt de pafcha van dit laatfte gouvernement zig ook veel- 
tiids in de regering van D/jefrn. Daarenboven zijn er thans twee broeders van 
