AANMERKINGEN te MARDIN. 
; 37 2 
kerd, dat hij zelf in de woestijn overblijfzels van eene Rad bad gezien, in wel- 
ke alT de inwoners in èènen nagt verfteend waren. Eén zijner landsgenooten , 
die de berigten van dezen man niet zeer voldoende vond , toonde eene groo- 
te begeerte, om ook eene reis derwaard te doen; want, zeidehij, zijn de 
menfchen allen in éénen nagt verfteend , dan moet men daar ook veele mannen 
en vrouwen in bijzondere geftalten vinden. De reiziger kon nu zijn woord 
niet weer intrekken , indien hij niet als een leugenaar wilde aangemerkt wor- 
den ; hij zwoer daarom , dat hij zulks ook dadelijk gezien had. Hij heeft , der- 
halven , nog meer bevestigd , dan ik van de Arabiërs gehoord heb. 
De ftad Mardin ligt boven tégen eenen hoogen en tamelijk fteilen 
berg , op 37 0 . 19 . poolshoogte. Eertijds was zij eene fterkc en vermaarde ves- 
ting; doch thans vind men van den ftadsmuur hier en daar flegts eenige overblijf- 
zels , en het kasteel is ook ganschlijk vervallen. Het laatfte ligt op eene fteile 
en hooge rots , genoegzaam boven de ftad. Het is lang, maar fmal. De noor- 
derhoek van hetzelve is het hoogfte, en was inzonderheid verfterkt ; want de 
weg tot dit binnenfte of nog hooger kasteel is zeer nauw , en heeft aan beide 
zijden overblijfzels van torens. De toegang tot het hoofdkasteel is gedeeltlijk 
in de rots gehouwen, en vóór denzeiven ziet men thans nog eene ijzeren deur, 
als méde nog beelden, in den fteen gehouwen , van den tijd der Christenen. De 
fterkte van het kasteel beftaat voornaamlijk daarin , dat de rots bijna loodregt 
is; want deze is boven niet eens geheel met eenen muur omgéven, maar op 
meer dan de helft ftaan de huizen digt aan den kant. Men heeft bier wel put- 
ten , egter \ ei gade: t men daarenboven in het voorjaar ook regenwater in groo- 
te bakken. AiS de inwoners te Mardin de fterkte van hun kasteel willen bc- 
fchrijven, verhalen zij, dat tijmuk lengk (tamerlan) het zelve zo lang bele- 
gerd hebbe , dat hij vijgen en druiven kon éten van de hoornen en wijnftokken , 
die hij op de heuvels benéden de ftad geplant had , en evenwel ten laatften nog 
moest aftrekken. Deze fpreekwijs der Oosterlingen wil nogthans niets anders 
zeggen , dan dat het kasteel lang is beiégerd geweest. Want de Tartaar kan 
wel een’ goeden fmaak gevonden hebben in de vijgen en druiven, die hier groei- 
den, doch hij zal denkiijk gedurende de belegering aan het planten van hoo- 
rnen niet gedagt hebben. De ftad werd door hem veroverd en verwoest. Men 
vond hier ook nog twee andere kasteden , Tdrchan Kallafi en Kalla el marra. 
Het 
