388 
REIS van M A R D X N. 
Omtrent 500 huizen in deze Rad zijn door Armeniërs bewoond. Hunne 
groote en pragtige kerk, bij 8. op de grondtékening , ligt grootflendeels in 
puinhoopen : daar Raat egter nog een gedeelte van , en dit hebben zij zeer 
fraai verfierd , voornaamlijk met kostelijke Perfilche tapijten. Buiten de Rad 
hebben zij ook nog eene kerk , bij 9- •> die men Choddre Elias noemt Ins- 
gelijks hebben de Jakobiten hier eene kerk, doch hunne gemeente beflaat 
flegts uit omtrent 150 huisgezinnen. De Roomfche zendelingen hebben in 
deze Rad nog geen vasten voet kunnen krijgen, fchoon zij het dikwijls be- 
proefd hebben. 
Ik hoorde, dat de hakim laf dn , of lijfarts van den pafcha, een Europeer 
was, en oordeelde het derhalven van mijn’ pligt, mijne opwagting, bij hem 
te maken. Ik dagt eenen Italiaanfchen of Franfchen wondheeler te vinden , 
doch zag, tot mijne verwondering, eenen jongen Griek van omtrent 25 jaa- 
rcn. De vloei van zijn vertrek was , naar de Oosterlche wiize , met een 
kostbaar tapijt belegd , en rondom bij de wanden was ook eene fraaije fofa. 
Niet alleen zijn fabel en zijne piRoolen, die met zilver beflagen waren, maar 
ook zijn zadel en toom, waaraan insgelijks eenig zilver was , hongen aan den 
wand. Op de vraagen, die ik hem deed, antwoordde hij kort , of in het ge- 
heel niet. Hij lprak mij des te meer van zijn’ eigen perfoon. Hij had, éven 
als andere Griekfcbe artzen der aanzienlijke Turken, een paar jaaren op eene 
Italiaanfcbe Univerüteit geweeR. Hij had veel op met de Rerrenwichelarij en 
met droomen. Van de laatRen verhaalde hij er verfcheiden , die hun gevolg 
hadden gehad. Rij voorbeeld, hij had eens van een fpinnewiel , dat in het JtalL- 
aansch roccu heet, gedroomd, en kort daar op was zijn heer pafcha van dit 
gouvernement geworden , welk Rocdia genoemd word. Vooral vergat hij 
niet mij te zeggen, dat hij bij den pafcha in groot aanzien was, en hij 
wagtte flegts, dat deze rijk werd , vastlijk verzékerd zijnde ,, dat zijn geluk 
als dan ook gemaakt was. Doch dit fcheen nog wat ver af te zijn. Want 
de pafcha had wel maar eene gemaalin , en in bet geheel geen flavinnen , 
waarméde andere aanzienlijke Turken dikwijls veel geld verfpiilen; maar zijne ge- 
maalin was eene zuster des fultans , die verkozen had in dêhoofdRad te blijven; 
en de onderhouding van deze prinfes kostte hem zo veel, dat hij zelf nauwlijks 
overeenkomstig zijnen Raat kon léven. Men zegt, dat het doorgaande zeld- 
- zaara 
