Te Bir (Tudtsch, Bir adsjik') kwam ik weer bij de kade. Deze ftad ligt aan 
den oostlijken oever van den Eufraat, en aan een hoog gebergte. Naar de land- 
zijde is zij nog met eenen muur omgéven , die over verfcbeiden heuvels loopt, 
tusfchen devvelken kleine beeken afftortcn. In den noordüjken hoek der flad 
ligt nog een klein k afteel op eenen fteilen heuvel , die geheel met gehouwen 
fteenen bekleed is, welker buitenfte hoeken afgehouwen zijn, éven als van het 
dek der tweede piramied in de nabuurfchap van Kahira. Dus kon niemand den 
heuvel opklimmen. Om die réden kan dit kafteel , ten tijde als men nog geen 
kanon had, als onoverwinlijk aangemerkt zijn : maar thans is alles zeer verval- 
len , en noch de ftad , noch het kafteel , die men beiden van het daarbij liggend 
gebergte kan overzien , zou het lang kunnen houden. De vestingwerken en de 
huizen der ftad zijn allen van krijtfteen gebouwd. Wanneer derhalven de zon 
daar op fchijnt , en de wind wat fterk waait , lijden de oogen zeer veel , beide 
van het fterk ftuiven, en van de zonneftraalen , die van den witten fteen terug- 
kaatzen. Men vind thans in de ftad nauwlijks 500 huizen meer. Maar wijl al 
de reizigers , die van Diarbckr en andere ftéden van dit gewest naar Sirië willen 
gaan , te Bir over den Eufraat moeten , woont hier nog een mutafillim van den 
pafcha van Orfa, een aga der janitzaaner, een bediende, die van alle ladingen 
een weggeld (bndsch) heft ; en al de Christen onderdaanen des fultans , die hier 
door komen , moeten ook kifchlach betalen. Uit de laatfte fchattingen , zegt 
men , werden in de eerfte eeuwen , nadat de Mohammedaanen deze landen ver- 
overd hadden, de troepen betaald, weiken de karavanen verzelden, en dus de 
Christenen op hunne reizen beichermdcn. Tégen woordig hoort men van der- 
gelijke troepen niet meer: en wanneer de Turkfche gouverneurs al eene bedek- 
king met de karavanen zenden, moet deze bijzonder betaald worden. Onder- 
tusfehen word de kifchlach nog fteeds van de Christenen en Jooden gevorderd. 
Dezelve bedraagt voor elk perfoon bijna twee piasters (omtrent vier mark lubs.) 
Men eischte dezelve ook van mijnen bedienden , die niet verpligt was iet te be- 
talen, fchoon hij een Maroniet, en dier. volgens een onderdaan des fultans was, 
naardien ik eene firma van den fultan had : doch, wijl ik geen lust had , om de- 
ze kleinigheid zelf bij de Turken te lopen, gaf ik lv m het geld , zonder nader- 
hand aan de ontvangers te laten blijken, dat zij van mijnen bedienden eenefchat- 
tïng geëischt hadden , daar zij geen regt toe hadden. 
De 
