404 VERSCHEIDEN NATIËN in SIRIEN. 
overige provinciën des fultans, om zo te fpréken , de hoftaal geworden. Nog- 
thans is deze taal hier nog niet gemeener dan omtrent het Fransch in Duitsch- 
land. 
De Mohammedaanfche godsdienst, en wel de lekte Stinni, is in dit land de 
hccrfchcnde. Ondertusfchen vind men hier ook jooden, Christenen , Metaueli, 
Drufen , Nasfairiërs , Ismaëliten , en aanhangers van andere lekten , aan welken 
de overige inwoners zig weinig kreunen, en die een reiziger derhalven niet kan 
léren kennen. 
De Jooden wonen in Héden , en zijn meest allen Talmudisten. Te Damas- 
ho, zegt men, vind men ook nog eenige Karaken en Samaritaanen ; maarderzel- 
ver getal is in het algemeen niet grooot. De Sameritaanen hebben hun voor- 
naamfte verblijf te Sic hem en te Nablos. 
Daar zijn nog zeer veele Christenen in Siriën , voornaamlijk op den berg 
Libanon, alwaar de Maroniten, onder de befcherming der Drulen, nog eene 
foort van heerfchappij , ten min Hen veel meer vrijheid en aanzien hebben , dan 
in de Héden. De Maroniten zullen ook wel de talrijkrten zijn. Zij erkennen 
den paus als hun geestlijk opperhoofd, en willen bewéren, dat zij te allen tijden 
ijverige aanhangers van de Roomfche kerk geweest zijn (*). Zij verkiezen 
hunne patriarchen zelven , doch laten hem door den paus in zijn ampt bevesti- 
gen, en dan krijgt hij, zo ik het wél heb, tévens den titel van Patriarch van 
Antioclnën. Voor het overige fchijnen zij zig niet veel aan den paus te Horen. 
Want men heeft voorbeelden, zegt men, dat de Europefchc monniken, wel- 
ken op den oerg Libanon wonen , hadden wéten te bewerken , dat iemand ver- 
kozen 
(*) Het fchijnt ondertusfchen , dat zij tot het jaar 1600 weinig gemeen fchap met. hunne Euro- 
pefche geioofsgenooten gehad hebben. Omtrent dien tijd zond de paus cenen afgezant naar den 
berg Libanon, om de geloofstukken der Maroniten te onderzoeken; en dezen verzekerden zij,, 
in eene openbaare vergadering; Neus voulons Juivre V Eglife Romaine , & ne nons en Je parer jamais 
en quelque part qu'elle aille, quand bïen néme elk iroit en enfer. [dat is: wij willen de Roomfche 
kerk volgen, ca ons nimmer van haar fcheiden, werwaard zij zig ook mag begéven , ja,, al ging 
zij zelfs naar de hel.] Foyage du Mont Liban du R. P. dandini, p. 122. 253. Zéden. dien 
tijd zal dus geen Roomfdic de Maroniten als ketters befcliomven. 
