AANMERKINGEN over de ISMAELITEN. 
42 2 
vies gh, wesgïi en resgh , gaan; en daarna zullen zij in de waereld blijven als 
fchaapen, tot dat sochra ( fatima ) zal weer komen. Wie zou kun- 
nen geloven , dat fiigters van zulke godsdienften aanhangers zouden kunnen 
vinden 1 
Verders heb ik in het gemelde boekje der Nasfairiërs gevonden , dat Maana 
hun verboden heeft, kameelen, haazen en aal te éten. Ism heeft hun verkens- 
vleesch, bloed, en in het algemeen vleesch van dieren, dieniet naar behoren 
geflagt zijn , verboden ; en Bob verbood hun den Tzellor , zékeren zwarten 
visch uit den Orontes , en alles wat verbrand werd , te éten. Ook wil de fchrij- 
ver, dat de Nasfairiërs niets van hunnen godsdienst aan vreemdlingen zullen 
ontdekken ; dat zij milddadig zullen zijn ; dat zij niet zullen Réien ; dat zij niet 
zullen vloeken of zwéren; dat zij de armoede geduldig zullen dragen , en dat 
zij ook zullen kunnen gedogen, dat hunne vrouwen hen kwalijk bejégenen. 
Van den godsdienst der Ismaëliten heb ik niets , met zékerheid , gehoord , en 
ook geen van hunne boeken gezien. De Mohammcdaanen en Oosterfche 
Christenen verbalen ongelooflijke dingen van hun. Bij voorbeeld, dat hunne 
getrouwde vrouwen des nagts in een donker vertrek bij elkander komen , dat 
zij op eenen bepaalden tijd door éven zo veelc mansperfoonen gevolgd worden, 
en dat, gedurende den tijd, dat elk met de geene, die hij in het duister krijgt, 
zijn vermaak neemt, een geestlijke in een zijvertrek eenige Rukken uit een 
boek leest. Het is bij ben ook éven zo geoorlofd , zegt men , dat een vader 
vleeschlijko gemeenfehap met zijne dogter heeft , als dat een tuinier de vrug- 
ten eet van den boom , dien hij zelf geplant heeft. Z o mm i gen zeggen , dat een 
jong vrouwsperfoon zig, in de vergadering dezer Ismaëliten , ontbloot op eene 
verhévenheid, als op een altaar, plaatst, en dat een zéker lid van haar lichaam 
door de gemeente word aangebeden. Men noemt haar daarom ook Abud el 
ferdsch ■ Doch welke ongerijmdheden heeft men niet te allen tijden verhaald 
'"van de godsdienstRellingen en gebruiken zulker volken , die men door geenen 
nauvven omgang, en nog minder uit hunne boeken kende ? Het getal dezer 
Ismaëliten is niet groot. Hunne voornaamRe verblijfplaats is KUUs , een vlek 
tusfehen Schugr en Hama, ook onthouden zij zig op Dsj'dbbel Iidlbie, eenen 
berg niet verre van Ladakla. Tusfehen Haleb en Antiochiën noemt men hen, 
naar een dorp in deze flreelc, Keftiin. In de flreek van Moful fpreekt men van 
Lichtuit 
