438 Van de ZOGENOEMDE PRINSEN des BERGS LIBANON. 
bevélingsbrief naar Rome géven , koopt een’ fraaijen fabel en een k os tl ijk mes , 
buurt eenen bedienden, die reeds zulk eene reis gedaan heeft, en bezoekt dan 
air de landen en Réden in Europa, waar zijn voorganger meer gefchenken be- 
komen beeft , dan zijne uitgaven bedroegen. 
Dit handwerk was voor de eerfte Maronitifche prinfen, die naar Europa 
kwamen , zeer voordélig. De vorften en grooten konden en wilden de zaak 
zo nauw niet onderzoeken; zij zelven of de hofdames waren nieuwsgierig, om 
eenen Arabifchen prins , eenen prins van den berg Libanon , van Palejlina , te zien. 
Niet alleen kreeg hij gehoor, maar werd ook zelfs wel ter tafel genodigd; en 
als men zig dan zo verre met hem ingelaten had , moest men hem ook een aan- 
zienlijk gefchenk géven. Zédert zo veelen van hun, en zommigen zelfs meer 
dan eens , naar Europa zijn gekomen , verdienen zij niet meer zo veel. Ik 
heb verfcheiden dezer olijvenprinfen in Europa gekend, welken klaagden, dat de 
koningen en vorften niet meer zo milddadig waren, als eertijds, en voornaam- 
lijk, om dat men hun niet meer wil veroorloven , in de provinciën rondte reizen. 
Wijl zij overal vrij van reiskosten waren, gingen zij veeltijds van dorp tot dorp; 
lieten zig door de amptenaaren onthalen; begeerden, als ware het, een hoofd- 
geld van de boeren : en dezen betaalden in het eerst gaern , deels uit médclij- 
den jégens eenen Chriften prins, verdréven door de ongelovigen, deels dag- 
ten zij ook, dat zij evenzo wel een’ halven Huiver konden hefteden , om eenen 
Arabifchen prins in zijne oosterfche kléding, die deze lieden, tégen de gewoon- 
te der Oosterlingen , dikwijls met goud of zilver laten bezetten, als om op 
de kermis vreemde gedierten of in eene rarekiekkas te zien. Doordien er zo vee- 
len van die lieden kwamen, werden amptenaaren cn boeren bet fpel moede. Dc 
mcefte vorsten in Europa vergunnen hun daarom niet meer , zijdwégen te né- 
men, maar laten hun een gefchenk aan geld ter hand ftellèn ; ook wel hunne 
rékening in het logement betalen , en dan aanftonds vertrekken. Daarom reist , 
geloof ik, ook zelden iemand met zo veel fpoed, als een Maronitifche prins. 
Ik heb met geen dezer lieden , die ik in Europa ontmoet heb , medelijden kun- 
nen hebben, dan alleenlijk met eenen abud ibn schedid. Deze was indedaad 
uit een der aanzienlijkfte huizen der Hobeifchi , en droeg eene orden, ik meen, 
de Lazarus - orden , die de koning van Frankrijk eertijds aan zijnen vader, en , 
naderhand, ook aan hem gegéven had. Zijn vader had eenige dorpen in het 
regts- 
