Van de ZOGENOEMDE PRINSEN des BERGS LIBANON. 439 
tsfTe bi e d Ftuch, alsmede aanzienlijke landerijen, boomgaarden en huizen te 
Ghafir gehad; doch was, door bijzondere oorlogen met de Metaucli en zijne 
ei 1 en nabeftaanden, een arm man geworden. Abud had veel verkéring met 
aanzienlijke Drufen gehad. Hij kende zijn vaderland vrij wél, en ik heb hem 
vcrfcheiden hier voorkomende aardrijks • en gedagt- kundige berigten te danken. 
Doch hij was niet bekwaam, om in Europa de rol te fpélen, die hij zig opge- 
Icad had. Want , voor een’ bédelaar was hij te eergierig en te befcheïdcn , en 
zal derhalven weinig voordeel van zijne reis getrokken hebben. Men heeft ook 
voorbeelden , zegt men , dat zommigen van deze familie eerst als bedienden 
bereisd, en naderhand zulk eene reis dsprinfm ondernomen hebben. Hij had 
eenen' jongen Maronit, op de Europefche wijze gekleed, bij zig, en noemde 
hem zijnen gcheimfchrijver ; doch die tévens zijn bediende en reisgenoot was, 
en misfehien de reis méde deed om dit handwerk te léren. 
De Maroniten zijn in hun vaderland zeer gastvrij. Wijl men zo min bij hen , 
als bij de Drufen , Arabiërs en Turken , openbaare herbergen vind, heeft elke 
hunner fchechs een lédig vertrek in zijn huis om reizigers te ontvangen, en 
hen zonder eenige vergelding te onthalen. En, wanneer verfcheiden fchechs 
in één vlek of dorp wonen, heeft gemeenlijk elk zijne maand, in welke hij zorg 
draa-t dat de vreemdlingen v/él onthaald worden. Deze hunne gastvrijheid 
word zomtijds ook misbruikt. Eens kwam een Maronit, die te Haleb gebo- 
ren, doch veele jaaren, als bediende bij eenen zijner landslieden, in Weenen 
was geweest, als een Europeer gekleed en met eenen tolk bij zig, te Ghafir. 
De fchechs alhier onthaalden den gewaanden Duitfchen edelman voortreflijk; 
zij brasten hem bij de andere fchechs hunner natie; maakten om zijnen wil jagt- 
partijën : met één woord, zij déden alles, wat zij kond*»» bunnen Euro- 
t J , x ifjanan te veraangenamen. Na zesmaan- 
pefchen gaer hef verbluf OD rui 
den verblijf vertrok hij. Eenige jaaren daarna kwam de zoon van eenen fchech, 
d5 dezen m ensch veel beleefdheid bewezen had, te Weenen, onder den naam 
v-n* eenen prins. Hier vond hij den gast zijns vaders; doch niet als een’ 
Duitfeh’ edelman, maar als een’ Maronit, die zig in deze ftad als koopman neêr- 
86 Nog In den herfst van 1 777- kwam iemand van de familie Höbeisch te Kop 
„enigen, die zig prins van Palestina noemde, en van alle de geenen , die ik 
‘ ge* 
