45o NIEUWSTE VERANDERINGEN op den BERG LIBANON. 
Jüsof was een zoon van Emir melhem, doch zijne moeder was geen Drufia* 
maar eene dogter eens voornaamen fcherifs (bl. 426). Hij was nog jong, toen 
Emir mansur , zijns vaders broeder , aan de regering kwam. Zijn hofmeester 
was een Maronit , salech genoemd , een zeer verftandig man , die alles aanwend - 
de , om den jongen heer zo opteyoeden , dat hij te eenigen tijde aanfpraak op 
de regering kon maken: hij had daartoe te meer hoop, wijl al de overige zoons 
van Emir melhem te welluftig waren, of, wijl het hun aan eene goede opvoe- 
ding ontbroken had. Emir jusof werd, éven als alle voornaame Drufen , be- 
fnéden , op dat hij zig bij de Turken voor een’ Mohammedaan kon uitgé- 
ven. De Maroniten op den berg Libanon talrijk , en te allen tijden getrouwe 
onderdaanen en bondgenooten der Drufen tégen de Turken en Metaueli ge- 
weest zijnde, zogt fchcch salech de liefde van dit volk voor zijnen heere ook 
te winnen , door dat hij hun niet alleen liet dopen , maar hen zomwijlen ook in 
de kerk leidde. Ondertusfchen was hij nog te jong, en zijn oom hem te mag- 
tig, dan dat hij vooruitzigt kon hebben, eerlang regerende emir te v/orden. Eerst 
maakte hij eenen aanflag, om de minder magtige , en van hunne Christen on- 
derdaanen gehaate Metaueli uit Dfjebail en andere diftrikten in de provincie 
Tripoli te verdrijven. Om dit uittevocren , werd verëischt, dat de pafcha te 
Tripoli hem de gemelde diftrikten verpagtte , en dat hij niet alleen gelds genoeg 
kon opbrengen om de pagt te betalen, maar ook om een klein léger te houden , 
waarmede hij de oude bezitters kon verdrijven , en zig zdven in de diftrikten , 
die veroverd moesten worden , handhaven. Dit was reeds eene groote onder- 
neming voor eenen landjonker, die geen andere inkomften, dan van eenige 
dorpen had. 
Emir mansur zag zeer ongaern, dat de jonge heer fteeds meer en meer de 
agting der Christenen zowel, als der Drufen won. Hij zogt hem paaien te 
Rellen: liet zelfs, onder allerlei voonvendzcls , een paar dorpen , die hij van 
zijnen vader geërfd had, in den brand ftéken. Doch dit ftrekte alleen om den 
jongen emir gelegenheid te géven , zig over hem te beklagen. Jusof nam zijne, 
toevlugt tot den pafcha van Tripoli ; en deze was een zoon van den pafcha te 
Damasko, cn insgelijks nog een jong heer. Beiden floten eene nauwe vriend- 
fchap met elkander. Ondertusfchen zogt de pafcha de zaak bij te leggen , en 
jusof keerde weer naar Dek el kammer alwaar hij eenige maanden in alle ftilte 
leefde, . 
