i^6 Met amo rphosis 
haar op tc queeken, om te onder- vin* 
den, wat zy , en wat uit haar worden 
zouwde j maar tevergeefs. Ik difchte 
haar op Honig, doode Pier- wormen 
(anders %'gcn^ormen , zoo genocint, 
om dat zy, als ’t regent, uit de aarde 
komen kruipen) ook Miercn-eyers, 
zuikker en brood , en ver-fcheide 
Kruiden, tot zap gemaakt ; dog ik en 
konde ze niet groot queekken : maat 
uitnauw-keurigheid, en onder-zouk' 
kings -genegen theid , zetted' ik een 
van deze Wormtjes in een ver-groot' 
glal ken , en teikende het na ’t heven/ 
en zoo het hem aan d’oog’ vertoon' 
de, af, gelijk 'egy ’t op de plaate ziet- 
Dit, en andere , behield ik in het le' 
ven , en bevond , dat zy jaarlijks van 
koleur veranderden, en in het tweede 
jaar bruin, en in het derde Iwart wiet' 
den. Uit 
