23S Metamorphosis 
en rekken haarzomtijds eens uit, haaf 
vaft hegtende aan het blad , alles met 
haar agter-lijf Als zy haar buikje vol 
gegeten hebben , zoo zetten zy haaf 
vaft, in zoodanigen geftalte.als gy haaf 
ziet op de Plaat. Zy en zijn geen lief' 
hebbers van plaats- veranderingej zy 
en kruipen van J t eene blad op Gan- 
der niet, gelijk vele ander Rupzenj 
van ’t loof daar zy eerft aan-komen, 
fcheiden zy niet ligt af, voor al eef 
zyk meeft op-gegeten hebben. Zy 
zijn zeer fchoon van koleur , van bo' 
ven bruin, en onder geel 3 maar zoo 
fchoon niet, na, als voor, den eten : 
' overmids zy dun van huid zijn , en de 
groene fpyze, die zy eten daar doof 
henen Ichijnf, en haar gemengde ko- 
leur verdooft. Eer zy haar ter hef' 
vorminge zetten , word haar boven' 
lijf meeft roodagtig. Deze 
