Een ander op den ' 
A U T H *E U R, 
G Odt baelt de Goede t'huys op fijn beftemden tijr, 
Daer ruften fy van moeyt’ en van de bitfe Nijt. 
Geluckigh die foo ruft ! Goedaert , die na de ave den 
Der Dierkens ftadigb focbt , die leeft noch op der Aer den; 
Hoewel de aerd' hem deckt. God riep hem al te vroegh . 
Sijn braef begonnen Werckjnrqpe Vrucht maer droeg !) , 
Als hy op fijn bevel ten Hemel moeft verhuyfen , 
Hier latende fijn Romp in d' onder aertfcbe kluyfem 
Dus wordt bet door de Mey in Wint er -tij dt voltoyt. 
N« leeft hy door den dmk. , en ft erft wel licht' lij knoyt. 
Was niet fijn Acrd te Goed om (eenemael te ft erven ? 
Soo moet nu Goedaerts Aerdc een goeden Naem be- er veie, 
Die in gedachten blijft. Moeft al dat Goet was wegh ? 
Wat bleef daer op der aerdc 1 als't ernkel duyvelfchjfegh? 
Door den fel ven. 
Op den Uytgever van dit Wenk , ,, 
D. J O A N N E S dc MEY. 
yjjftAt wonder dat de Mey kift heeft, om defe werken 
Te brengen aen den dagh ? is ’t niet om dat wy 
merken 
Dat ons de Mey-maendts vrucht, 
Gaet fchak’len dees genucht ? 
Om dat dees Dierkens dan vaek eerft te voorfchijn 
komen , 
Op kruyden van het Velt, ofderelijckeBoomen, 
In fchoonen Hof geplant, 
Of hy de Water kant ? 
Door den [elven. 
