2 6 Metamorphosis 
ghens mee het aenbreecken van den 
dagh ; ende wordt niet eer de oude 
verteerde fpijfè quijt , voor dat hy 
eet : want de nieuwe fpijfe dringht 
hem de oude overblijflelen van de 
voorgaende uyt het lijf. Houdt llch 
foo vad aen het willigen loof, dat hy 
by-na met geen gheweltdaer van te 
trecken is , of foude dickmael fich 
felven eer in ducken laten van een 
halen. 
Is boos van aerdt , alfmen hem aen 
aenraeckt , foo fmijt hy met fijn ach- 
ter» lijf feervinnigh gunts ende her- 
waerts , pooghende met de pinne 
die daer op daet te deecken , welcke 
venijnigh is. Dit is een Manneken, 
de Wijfkens zijn foo fchoon niet, 
xnaer graeuwer endefonder die ron- 
de vlekken, welcke de ghedaente 
van 
