Wanneer wy ’t alderlightft gcdiert , 
Dat tuffchen aard en Hemel fwiert. 
Zien kruypen uyt de fware wormen 
Die op den buyck de aard beftormen. 
I Wanneer men oock de worm befiet. 
Die wezen uyt ons mis geniet. 
Wanneer wy d’alder- fchoonft koleuren 
1 ( Of immers die wy daar voor keuren ) 
Zien komen uyt de vuylfte pier , 
Of uyt defwartfte mad’ of mier. 
■ Wanneer wy, hoe dit kan gefchieden 
Van Goed- aard duydigh zien bedieden. 
’k Segh meer ; als hy dit werck begroot » 
En toont hpe ’t leven uy t de doot 
Te voorfchijn kompt : hoe wormen fterven. 
En ’t nieuwe-leven weer verwerven. 
O wonder-werck ! een werck gewis 
Welck voorbeeld van d’opftandingh is. 
Want ’t oude lichaam van die ipaden 
Dat fich eer ft moft met fpijs verfaden , 
Gebruyckt dan ganfch geen fpijfe meer 
Maar is als doot , en wort dan weer 
Geen mad’ of worm, gelijck te voren. 
Maar als verheerlijckt, en herboren 
Herleeft , en fteygert met de vlught 
Gelijck een vogel na de lught. 
En dit’s O God ! om ons te leeren 
Hoe dat wy weder tot u keeren , 
Na dat de luyfter en de lof 
Der menfehen is vergaen in ftof. 
W^nt 
