ICJ4 Metamorphosis 
was, zoo was (DaVid daar over zoo 
bedrouft,dat hy qualijk te ftillen was. 
Den Eerts- Vader Jakob treurd 5 ook 
bitterlijk ende lange over ’t gemeind 
verlies van zynen Zoon Jo^ef 3 van 
droufheid fcheurd’ hy zyne kleede^ 
ren, en leidde eenen zak om zyne 
lendenen 3 hy weigerdd' hem te laten 
trooften , niet tegen-ftaande , zy de 
hope hadden , die weder te zien in het 
ander leven, in d’ op-ftandinge ten 
jongden dage. Is het dan vreemd, dat 
de Heidenen, en Weerelds-gezinde 
menfehen, die of d’ op-ftandinge niet 
en gelooven , of daar van niet goed* 
en verwagten , bedrouft zijn, als zy 
de dood zien ofte hooren ? Zoo ver- 
ftond het den Hoog-verligten Taulitf > 
dat de Heidenen , die geen hoop 5 en 
hebben van de zalige weder op-ftan- 
ding c 
