Naturalis. 199 
drouvige dood hem op zynon-voor-, 
^ienfte weg komt liepen , al zyn fpil- 
knind'affchenwend , al zijn hooge 
gedagten weg-blaaft, en als rook doet 
Verdwijnen, zoo dat hy van al zijn 
Kekeninge niet meer over en houwt, 
als een ootjen in ’t ^ijffer ? is dit niet 
drouvig dat, daar hy een yegeljk wift 
goeden raad te geven, en met raad en 
daad uit fwarigheid te redden, hy te- 
gen- woordig geen raad tegen de dood 
en weet, en om zyn vrouw , en kinde- 
ren te trooften, die haar nakende ver- 
lies beklagende, zyn Ledekant om- 
singelen , ziende dat met hem hare 
hope fterven zal ? Is het niet fpijtig, 
dathy, die zoo hoog was op-gehyfr, 
«u zoo leeg', en in het graf, dalen 
^oet ? daar hy in zyn fulp, in zyn zij- 
de , en in zyn gouwd ging, zoo dat 
n 4 yder 
