202 Met A MORPHOST s 
dit niet yfzelijk,dat een menfche, die 
nauwelijks in zyn leven van eenige 
(warigheid en wifte , altijd goeds 
mocds , en vrolijk was , hem zelven 
voede, als op eenen feeft-dag, zynen 
Hemel op der aarden hadde , zoo hy 
meende, en door de Weerld niet 
kroop als d' arme , nogte ging als die 
middelbare rijkdom hebben, maar rob 
de , en wentelde , als de Rijkfte fok- 
kers ; nu van al zyn Spits-broers , en 
van al zyn vermaak fcheiden moet/ 
Daar hy gewent was hier en daar ge- 
nood te worden , dat hy nu te bedde 
word geworpen, en daar moetblijven 
liggen ; zoo dat hy niet gaan , nog 
ftaan , nog niet meer by ’t gezelfchap 
komen kan, maar haaft met de voeten 
voor-uit weg-gedragen, en in defwar- 
te aarde gelegt zal worden •, en zijn 
Ziele 
