Aenmerckingen. 161 
gien door de Konijnen onder-graven 
endein-geftortis. 
Efai. i. leert ende ovcrtuyght den 
Propheet de Joden door en Offe 
ende Ezel. Vers 3. Een Offe kent fij- 
nen Bejittcr, en Je een Ezel de kribbe Jijnes 
Heer en : mm IJrael en beeft geen kenniffe , 
mijn Volcken 'Ver flaet niet. Wantbeyde 
dele Dieren , hoe- wel d’een meer 
alsd J ander, zijn bot ende van onge- 
lijk minder vernuft dan vele andere, 
foo minder als meerder : nochtans 
vindt men in haer eenighlins de ghe- 
daente ofte indruck van erkentenifle, 
a t welk felfs in vele Menfchen nietbe- 
fpeurt en wordt. Ook fchijnter in de 
Ezelen al redelijcke geheugenifle te 
wefen , want hy vreeft gcmeenelijck 
ende fchrickt altoos als hy komt op 
een plaets daer hy te voren ghevallen 
L is ge- 
