aI4 HOORNPLANTEN, 
en befiaat uit verfcheiden vlaktens , dan vind 
men dezelve eens met eene witte , dans eens 
met eene roode fchorfch bekleed , groeiende op 
harde Heentjes, welke men in de Baay van Arn- 
boine , en aan de Kuil van Hïltoë in overvloed 
vind. Dit alles koomt wonder wel met de 
bovengemelde Waajers van Rumpbius over 
een. 
De Heer Ellis heeft eene byzondere Hoorn- 
plant befchreeven , in welke , de groote flam 
gebrooken zynde , gelyk ook het Net van de an- 
dere zyde , de takjes als eenen bundel zaamen 
loopen , en dus de gebrooken Hukken van den 
Ham weder aan een voegen. Ik heb het Huk 
zelv gezien, maar zoude bezwaarlyk dit Huk 
konnen verklaaren. Indien de voeding der 
Hoornplanten door de wortel niet verwonderens 
waardig was. 
En dus worden de zydelingfche Slag-aderen, 
in het Dicrlyk zamenHel , verwyderd , wanneer 
de groote tak gebonden word; in de Boomen 
ziet men, dat de balk zoo veel meer zwelt, 
wanneer men ’cr het naaf! liggend gedeelte af- 
gefehild heeft. Heeft dan het voedende zap , 
van de geheelc takken afkomende , om de bafis 
en groote Ham te voeden , de overblyvende tak- 
jes overHroomd? want ik kan den Dier- 
lyken Hroom , van den bafis afkomende , en de- 
wyl de Ham gebrooken is , na de zytakken loo- 
pende , niet aanneemen , fchoon het dus door 
den Heer Ellis begreepen word ; wyl ik de 
Hoornplanten aanzie , niet als het werk van 
Diertjes, maar een eenvoudig Dier, dat op de 
wyze der Planten groeit. 
De Stammen van de groote Zec-waajers van 
* hun- 
