CORAAL. 283 
“ier boven kortelyk verhaald heb. En fchoon 
n y in het eeril: nietgeloovde , dat de Polypenin 
hunne Celletjes los en aan het Coraal valt waa- 
ren, ( hifi . adriat. p. 48.) Egter heeft hy na- 
derhand , het Coraal voor een Dier met veele 
hoofden erkend, gelyk Trembley getuigd , (Philof. 
tranfaët. vol. 50. p. 59.) en heeft dus een waar 
denkbeeld van die Plant-dier gekreegen. 
De nieuwe ontdekkingen hebben eene andere 
dwaaling der ouden omtrent het Coraal gewas 
doen verbeteren , want men geloofde oudstyds , 
dat het in de zee zacht was en in de lucht ver- 
hardde; zoo dat Ovidius deze verandering ook 
onder zyne gedaante- wijdelingen brengt. 
Sic & Corallium , quo primurn contigit auras 
Tempor e , durefcit: mollis ƒ uit herba fub undis. 
dat is : 
Gelyk’ t Coraal gewas , wanneer ’t de lucht ontmoet , 
Jlfengskens harder word : daar ’t zagt was in den 
vloed. 
t 
Dat dit gevoelen valfch was , en dat de uiter- 
fte takjes alleen door een melkachtig vocht ge- 
zwollen , en zagt waaren , had Peirefcms reeds 
lang geleeden ontdekt. 
Swammcrdam heeft het zamenflel van het Co- 
raal zoo wel uitgelegd, als het uit gedroogde 
klanten moogelykwas, (brief van Boccone') en 
het is zeer waarfchynelyk , dat hy de waare Na- 
tuur van het Coraal zoude gevonden hebben ; 
menen hy het verfch had konnen onderzoeken. 
De Graaf MaRsigli heeft het meefi: van al- 
len 
