C O R A A L, 295 
tyd aan de toegegroeïde leedjes af breekt , het 
Strand Hecabaar. Deze vericheidenheid , zegt 
% > twee en een half voet hoog te groeien zig 
Pogende , en in veele takken , die hier en daar 
zamen groeien zig uidpreidende. De Stammen 
ftaan volgens hem fchuinfch ; zyn byna een duim 
dik, en verfcheiden Stammen ryzen ’cr uit een 
grondftuk ; de onderfte leedjes zyn kort en dik , 
de boyenile zyn maar zoo dik als een ftroo- 
halm, en zoo ' lang als een lid van een vinger. 
In zommige Heeft er s zyn de bandjes tuftclicnde 
Leedjes langer dan de Leedjes , in andere zyn 
dc Leedjes langer en raaken elkander byna , en 
doen het Coraal byna uit een ftuk gelyken. 
De onderde Leedjes fchynenvan buiten zaamen 
gegroeït ; maar gebrooken zynde , vertoonen zy 
een overblyfzel van een zwart middelduk. De 
Schorfcb die het Boomtje omkleed, is dik, as- 
graauw broofch .en zandachtig , en na dat het 
eenigen tyd in den regen gelegen heeft, kan de- 
zelve ’er afgevreeven worden. De Stam en de 
onderde takken hebben gemeenlyk reeds hun- 
ne korft in de zee verboren , en men vind ’er 
eene andere kalkachtige korft om. Wanneer 
dit Coraal fchoon gemaakt is, trekt het na den 
geclen of blaauwcn , dog de hovende 'l akken 
zyn zeer wit. De ftoffe der gebrooken leedjes 
is blaauwachtig wit, cn toont in het binnenftc 
merg nog ovcrbiyfzelen van zamen gegroeide 
plaatjes. De leedjes, die op het ftrand dikwyls 
door de Zee befpockl worden, zyn zoo glad als 
keitjes ; tegen elkander gewreeven , geeven zy een 
reuk byna als gebraaden brood, cn alskcyfteen, 
“oe minderhei-achtig deze reuk is , hoe beter do 
T 4 In- 
