436 ZEESCHUI M. 
in veele kwabben verdeeld en aan de eene zyde 
zeer bultig zyn , de Quabben zyn zeer verhee- 
ven , en de oppervlakte is met tepelachtige mond- 
jes bezet, diegeflernd zyn, uit welke rolronde 
Polypen koomen , die met aan weder zyde ge- 
hairde voelertjes geflraald zyn. In het verfche 
is de ftoffe kraakbeenig , witagtig en met bree- 
de pori doorweeven. Van buiten is de verw 
grysachtig rood , gedroogd zynde word het 
hard; en krimpt in, blyvende ’er alleen in ge- 
dooken puntjes , in fteede der mondjes. 
Het groeit in de Zee tuflchen Engeland en 
Nederland , alwaar het op zommige plaatzen in 
menigte op de Oefters groeit. 
Aanmerking. 
JuJJieu , die in dit Zeefchuim, het eerft de 
loome en traag leevende Polypen befchreeven 
heeft, heeft by het zelve alle de naamcn der 
Schryveren aangaande het voorige Zeefchuim 
aangehaalt. De lieer Ellis heeft er fchoone af- 
beeldingen en eene kleine befchryving van ge- 
geven , en zegt , dat ’er tulfchen de binnenfle 
ftoffe, wanneer zy verfch is, een netsgewys 
weefzel inlegd, dat aan dat der fpons gewaffen 
gelyk is. De Polypen van dit Zeefchuim zyn 
zoo loom van leeven , dat zy in een geeftig vogt 
geworpen uit geftrekt fier ven. 
