530 CORAALGEWASSEN. 
fehoon de Heer Ellis de dierlykheid der Coraal- 
gewajjen uit de zigtbaare pori tragt te betoogen , 
die door azyn bedorven en veranderd , bewyli 
dit het zelve zoo min, als de voedende pori der 
Wierplanten zouden konnen Haaven , dat zy 
Dieren zyn. De geleerde Jussieu heeft in 
de egte Coraalgewaiïen geen blyk van leven ge- 
vonden , wanneer hy met zoo veel yver de Zee- 
planten onderzocht, om den pas gevonden rang 
der (Plan t-dieren te beveiligen (Mem. de l' Acad. 
1742 .ƒ>. 290.) En het Landplantje dat de neer- 
ftige Meefe onlangs befchreeven heeft, dat ze- 
ker tot de Coraalgewaiïen behoordt, en der- 
zelver zamenllel , lloffe en vrugtdraaging vol- 
maakt uitdrukt, ilrekt ten Herken bewyze, dat 
de Coraalgewaiïen tot de Planten behooren. 
Waarom zouden wy dan de Coraalgewaiïen 
niet orfder de Planten brengen ? te meer , daar 
wy in dezelve knopjes en knobbeltjes zien , die 
een zaadje in zig befluiten , en dus eenigzins 
overeen komen met de vrugtdraaging van de 
Wieren en Confervce. Ik zal echter niemand , 
die het anders betoogen kan tegen Ipreeken. 
In tullchen heb ik de CoraalgemaJJen onder de 
twyffelachtige Plant-dieren geftelt, om den rei, 
van de geene, die meenen dat zytot dezelve be- 
hooren niet te verbreeken. 
Ik heb het Paaumnjlaarts Wier (Fucus Pavo- 
nicus ) wyl dezelve zoo veel overeenkom!! heeft 
met de Jleen Opuntia en de Androface die door haa- 
re Holle en wyze van groeying wel na dezelve 
zweemt , ’er by gevoegd fehoon ik wel bekennen 
wil , dat ’er een groot onderfcheid in het zamenllel 
is» . De natuur van het pypachtig Coraal- 
ge- 
