ex Proprictatlbus Variationis Curvature. 4 ^ 
Cor-. 2. Si cofecans anguli BCD fit v, erit q = 
v 
i/i -f= 1 , Jj =. „ . ■?? - -set 
v v A 2 -i v'S ’tf-i 
1 • » ' -4 1 , ^ • im - «r | * / • _ , 
Scbol. 1. Si per sequationern , hujus form;e dx=Ydy, ubi Y 
fmnftio eft ordinataey, relatio datur inter coordiiiitarmn fluxiones 
’ 1 V 2 ^ 
aquatione--T = — eodem calculanjli ir.oJo ac in fchqlio i. 
,,_Q y.-) 1 
‘ t 
variatio curvatura: T = generaliter in q habetur, lignifi- 
Q_ 
. ■ 11 . 
cantibus Q et Q fun&iones cofinus q. Pari calculandi rationc 
ac in eodem Scholio curvaturae variatio Tr: - - — ;~ Y \ deno- 
if' t» 
tantibus Y, Y et Y fun&iones ordinatre y, inveniri poteft. 
SchoL 2. Per hoc theorema natura curvae habetur ex data rela- 
tione inter T et q, T et r vel T et &c. Nam fi fit T=Q, 
fun&ioni cofinus q, erit et integratione log. dy = } 
y^S^r + lo S- Bi/ ?> vel log. dy = log. N + log. B dq, ft N 
lit numerus, cujus logarithmus hyperbolicus 1 ; et fi N /^ - Q ? 
J v' I - f 
dicatur Gj et fatto a logarithmic tranfitu, prodit dyz . et 
per integrationemy + C - J * ^ ex qua q in y datur* Sit q = Y, 
r - - * 
fuji&ioni ordiilatae y, erit s/i - f = v/i — Y 1 et * (~ ^ 
J ^ I — q z ) 
l-J pPpL^ , generalis aequatio, indolem curvarum exprimens. 
Vol. lxxiii.' 
p pp 
Ad 
