B! ■' ' • y 
Rufifen, Wonnen, Maden , &e. • 117 
als oft een hemdeken was, af: welk 
aftrekken van het hooft, de borft, 
buik, pootjes, vleugels tot aan \ eind 
van de (taartjes gefchied, endefe ver- 
vellinge gefchied op het land , fonder 
het beesjen eenige merkelyke veran- 
deringe toe te brengen. Na het aftrek- 
ken van dit teere huideken , fiet men 
dat de oogen gelyk als uit een verga- 
dering van veele oogen beitaan, wel- 
ke alle op een nette order geplaats 
zyn : haar getal meint den Heer 
Swammerdam wei fes of feyen dui - 
fente wefen. Na dit tweede vervellen, 
foo begeeft dit Haft fig wederom na 
het water toe, alwaar het boven over 
vliegt, fpeelt en wemelt , dan om hoog 
en dan weder na om lage vliegt : dan 
ruft het eens weder wat op fyn Haar- 
tjes , en (laat fyn vleugeltjes regens 
maikanderen aan. IVfen meint ook dat. 
het wyffcen eenmaal , en het mannet- 
jen tweemaals vervelt. De oogen fyn 
in de mannekens wel tweemaal groo- 
ter , en de gele verw op ’t lighaam is 
H 3 in 
