28 
nabij kwam, een sterk geknor. In menig opzigt toont deze wilde hond de speuren van verwantschap 
met het, onder de inlanders op alle eilanden van Indië, zoo algemeen verbreide huis-hondenras, 
hetwelk door de Europeanen gewoonlijk met den verachten naam van Jakhals bestempeld wordt. Met 
geringe afwijkingen in grootte, ligchaamsvorm en kleur, vindt men datzelfde ras op Japan, in China 
en in genoegzaam alle oorden van Zuid-Azië, als ook op vele eilanden van de groote stille Zuidzee. 
Overal monstert het zich uit door kort haar, hetwelk over het geheele ligehaam min of meer eenkleurig 
geel, licht rood, bruin-rood of roest-rood is; doch aan den buik gewoonlijk eenigzins lichter dan langs 
de bovendeden; soms gaan ook de punt des staarts en de buik in het witachtige over. De ooren zijn 
altijd stijf regtstandig. De middelmatig lange staart hangt of geheel benedenwaarts, met de punt alleen 
naar boven gekeerd, óf hij wordt, het voorste gedeelte sterk gebogen, geheel opwaarts gedragen. 
Het leven dier honden kenschetst zich door de onbegrijpelijke taaiheid, waarmede zij ziekten en ontbe- 
ringen verdragen en hun meestal jammerlijk aanzijn dikwerf zeer lang rekken kunnen; terwijl de heer- 
schende trek van hunnen natuurlijken aard zich kennen doet door weerspannigheid, vraat- en roofzucht. 
Ilerpestes Javanicus begeeft zich slechts zelden in de hooge bergbosschen ; men vindt hem meestal 
aan de kustvlakten, en wel bijzonder in bebouwde streken. Het is een moedig en boosaardig diertje, 
dat zich, ondanks zijne kleinheid, tegen eiken vijand hardnekkig verdedigt, en ook den mensch som- 
wijlen, de scherp getande kaken wijd opengesperd, dreigend te gemoetgaat, waarbij hem tevens nek- 
en rugharen toornig ten berge rijzen. Merkwaardig vooral is de blinde drift, waarmede hij dikwerf 
zijne prooi vervolgt, en de onbegrijpelijke vermetelheid, met welke hij, zelfs op klaar lichten dag, 
hoenders en eenden aanvalt, hen woedend rondsleurt en in dezen heeten strijdlust noch op de hem 
naderende honden, noch op de in zijne nabijheid zich bevindende menschen eenige acht slaat. 
Even stoutmoedig, wild en gramstorig toont zich ook Linsang gracilis, en daar dit dier in zijn uiterlijk 
aanzien tevens iets van den panter heeft, wordt het door de Sundanezen in hunne taal onder den ge- 
slachtsnaam van de tijgers aangeduid, terwijl zij de Felis minuta slechts als eene wilde kat beschouwen. 
De Matjan tjonghok , zoo als de genoemde inlanders den Linsang gracilis heeten, behoort tot de zeld- 
zamer roofdieren van Indië, naardien ik gedurende al den tijd, dat ik mij daar bevond, slechts twee 
derzelve heb te zien gekregen, die ons door de inlanders dood werden aangebragt. Het eene was 
op Java, in de nabijheid eener woning, op eene hoogte van ongeveer 600 ellen, aan de noord- 
westzijde van den berg Pangerango, gedood geworden; het andere echter verkregen wij op Sumatra, 
in het lage, vlakke gedeelte van Indrapoera. Behalve deze beide huiden bezit het Leidsche Museum 
nog eene derde, van Siam afkomstig, waar zij door den Heer Diard, benevens vele andere belangrijke 
voorwerpen, verkregen werd. In zijne levenswijze nadert dit kleine, doch moedige roofdier, zoo als 
gezegd is, in menig opzigt tot den Herpest. Javanicus, als ook, in het algemeen, tot de Yiverrae. Met 
betrekking tot zijn’ ligchaamsbouw, zijne korte en zeer fijn behaarde vacht en derzelver eigenaardige 
teekening, staat hij in het midden tusschen de laatstgenoemde dieren en de katten. Als wezentlijke 
geslachtskenteekenen mogen zijne meer gelijkmatig groote, en eenigzins sterker dan bij de Yiverrae en 
de katten, in de lengte platgedrukte maaltanden, met hoekige verhevenheden aan de zijden, als ook 
een klein uitsteeksel aan de achterzijde van iederen hoektand, aangemerkt worden. 
