36 
binnenste kernachtige zelfstandigheid der kokosvrucht- om die te verkrijgen, knaagt het kleine, ronde 
gaten in de, vaak halfrijpe noot, waardoor deze ledigloopt en vroegtijdig afvalt. Zoodanige uitgehooide 
noot maakt hij dikwerf tot zijnen herberg, in welken hij den dag slapende doorbrengt, rollende het diertje 
zich tot dat einde als een kogel te zamen, met den staart langs den rug geslagen. Volgens Valentyn’s 
mededeelingen, zoude zich op Ternate en Gilolo een groote vliegende eekhoren bevinden, door hem vlie- 
gende Civetkat genaamd. De meeste nieuwere Systematici plaatsen dat dier bij Pt. petaurista, gelijk zij 
ook den Taguan der Philippijnen daarmede vereenigen. Op welke gronden deze onvoorwaardelijke za- 
menvoegingen plaats vinden, weet ik niet. Mij ten minste schijnt het toe, dat de bedoelde dieren veeleer 
tot Pt.nitidus, dan wel tot den eigenlijken Pt. petaurista, Desm. gebragt mogen worden, daar de Taguan , 
als van eene vos-roode kleur wordt opgegeven. Pt. petaurista schijnt over het geheel meer het vaste land 
toe te behooren ; op de Sunda-eilanden althans heeft men deze soort nog niet aangetroffen; ook zijn al de mij 
bekende exemplaren derzelve van het vaste land, en wel van Malabar, vanMalakka en van Siam afkomstig. 
Eene dergelijke onzekerheid heerscht nagenoeg in het geslacht Mus. De talrijke eilanden van den 
Archipel, en de nog door geen Europeaan bezochte inwendige deelen van zoo vele derzelven, mogen 
ook aan nog menige ons onbekende soort uit dit geslacht ter huisvesting verstrekken. Ongemeen talrijk 
is op alle Oost-Indisehe eilanden die rat, welke door Hermann onder den naam van Mus Javanus be- 
schreven is. In menige streek is zij eene wezentlijke plaag der woningen, tuinen en velden, en geene 
hulpmiddelen zijn in staat om hare ontzaggelijke vermenigvuldiging, uitbreiding en verwoestingen 
tegen te gaan en te breidelen. Dat dier schijnt overigens, gelijk ook Brants en anderen reeds aange- 
nomen hebben, van de gewone bruine rat niet te verschillen; behalve eene geringe afwijking in kleur, 
vindt men geen voldoenend kenteeken aan hetzelve, waardoor het zich van den Europeschen Mus decu- 
manus, öf van dien der Kaap de Goede Hoop, öf van den Noord-Amerikaanschen op eene bevredigende 
wijze, soortelijk laat onderscheiden. De lengte van den staart is bij de bruine rat in elk land zeer ongelijk. 
Mus setifer, die bij voorkeur in de vrije lucht leeft en zich gemeenlijk aan de oevers der rivieren ophoudt, 
heb ik steeds afgezonderd op Sumatra, Borneo en Java ontmoet; en van de roode bosehrat, door Fr. Cuvier 
onder den naam van Pithéchir mélanure afgebeeld (*) , bekwamen wij op laatstgemeld eiland slechts een enkel 
voorwerp, dat mij aan de noordzijde van den berg Gedé, op eene hoogte van ongeveer 1600 ellen boven 
zee, bij het vellen van eenen boom, toevallig in handen viel. Het dier had in een’ hollen tak van dien 
boom zijn nest, hetwelk uit mos was zamengesteld, en waarin het kort te voren scheen geslapen te hebben. 
Van de twee in den Archipel voorkomende stekelvarkens, is Hystrix faseiculata over Java, Sumatra en 
Borneo verspreid. Op de twee laatste eilanden echter draagt dat dier een veel zuiverder gekleurd kleed, 
dan op het eerstgenoemde. De exemplaren van Java hebben het geheele voorlijf, als ook den buik en de 
pooten, van eene vuil rood-bruine kleur; terwijl deze deelen bij de voorwerpen van Borneo, en sterker 
nog bij die van Sumatra, donker bruinachtig zwart zijn. Te gelijk is bij deze laatsten de halsband onder 
de keel, helderder wit en daardoor sterker uitkomend. De Landakh , gelijk de Sundanezen en Maleijers 
dit dier noemen, bewoont bij voorkeur wilde, boschrijke dreven, waar hij diepe loopgraven aanlegt. 
(*) Hist. nat. des Mammifères, Livr. 66. 
