40 
In geen geslacht der zoogdieren zijn onze onderzoekingen, naar verhouding, vruchtbaarder geweest 
in uitkomsten, dan in dat der zwijnen. Het moet in de hoogste mate bevreemden, dat deze dieren, 
ondanks hunne zoo algemeene verbreiding, en niettegenstaande zij in zulk eene talrijke menigte op die 
eilanden, welke sedert drie eeuwen door alle Europesche, zeebouwende natiën zoo druk bezocht zijn, 
voorkomen, gedurende zulk een lang tijdvak, wetenschappelijk onbekend konden blijven. Intus- 
schen zijn deze soorten der eilanden niet de eenige van haar geslacht, welker nadere bepaling aan den 
tegenwoordigen tijd schijnt voorbehouden ; met de zwijnsoorten van het vaste land en voornamelijk met 
die, welke de middel- en zuid-Aziatische gewesten bewonen, is het in geenen deele beter gesteld: in 
tegendeel, omtrent dezen ontbreken ons, ook thans nog, naauwkeurige berigten, zoodat hare aanduiding 
en bepaling voor latere navorschingen moeten bewaard blijven. Wel vindt men in genoegzaam alle 
Reisbeschrijvingen, over deze of gene streek dezes werelddeels, van wilde zwijnen gewag gemaakt; 
doch altijd, ’t geen te bejammeren is, alleen onder deze onwetenschappelijke en algemeene benaming. 
Deze onbepaalde naams-opgave van zulk eene algemeen bekende diersoort, scheen den in de zoölogie 
onbedreven’ reiziger reeds meer dan voldoende, en het zijn diergelijke onbeduidende berigten, welke 
men in de beschrijvingen van vreemde landen zoo dikwerf aantreft, waardoor in de kennis hunner 
fauna vaak meer verwarring, dan uitbreiding gebragt is geworden. Tot de veronachtzaming van het 
onderzoek der wilde zwijnen van Indië kan inmiddels nog eene andere omstandigheid hebben bijgedra- 
gen, die wel verdient in aanmerking te worden genomen. Ik bedoel de hoogst zonderbare meening, 
welke door Bulfon en Zimmermann is aan den dag gelegd en, opmerkelijk genoeg, door alle latere bear- 
beiders der geographische zoölogie onveranderd is voortgeplant, dat namelijk Sus scrofa over geheel 
Azië , ja zelfs over de Oost-Indische eilanden en Nieuw-Guinea zoude verspreid zijn. Ik waag het niet, 
* 
te beslissen, of zich aan deze wijze van zien ook veelligt het dwaalbegrip paarde, dat al de in Indië 
levende wezens van dat diergeslacht, als bloote afstammelingen van verwilderde huiszwijnen zouden te 
beschouwen zijn, gelijk dusdanige verwilderingen hier en daar in Zuid-Amerika hebben plaats gehad; 
doch, dat het in vele oorden van Indië, zoowel op het vaste land, als op menig eiland, niet aan wilde 
zwijnen ontbreekt, werd reeds door de vroegste zeevaarders, zendelingen en andere reizigers beves- 
tigd. Dampier gewaagt van een wild zwijn van Mindanao; Rumphius spreekt in zijne Amboinsche 
Rariteit- Kamer, bij gelegenheid, dat hij over de bijgeloovige begrippen handelt, die de Moluksche 
inwoners van de zoogenaamde Aprites en Pilae porcorum hebben, van een klein, wild zwijnenras, 
dat op het eiland Klein-Ceram, en voornamelijk langs de stranden veel voorkomt; Fra Paolino da San 
Bartolomeo verhaalt in zijne Viaggio alle Indie orientali, enzv., dat het Ghatgebergte eene menigte 
zwijnen bevat; en de Abt Grosier voert, in zijne Description générale de la Chine, bij de optelling 
van het wild, waarmede de markten van Peking in den winter zoozeer zijn opgevuld, de wilde zwijnen 
onder die dieren aan, waaruit deze ontzaggelijke hoopen wild hoofdzakelijk bestonden. Ook van 
Cochinchina en andere oorden wordt door menig later’ schrijver van wilde zwijnen melding gemaakt. 
Crawfurd zegt uitdrukkelijk, dat zich in de bosschen van Siam eene groote menigte dezer dieren 
ophoudt. Doch, in geen der zoölogische werken vindt men eene eenige wilde zwijnensoort van het 
Indische vaste land aangevoerd. Dat dit punt, derhalve, nog veel te onderzoeken over laat, lijdt wel 
geen twijfel. Dan eerst, wanneer wij al die dieren, uit de onderscheidene, ver van elkander verwijderde 
landstreken , naauwkeurig hebben leeren kennen, zal het zich nader ophelderen, van welke wilde soort 
