26 
zaamheicl aldaar genoegzaam is af te leiden (7). Dit laatste dier vormt met de Tupajae eene kleine karak- 
teristieke groep. Beide geslachten behooren in de bosschen, inzonderheid in de bergachtige, te huis, 
ofschoon men de Tupajae ook niet zelden op boom- en struikrijke strandvlakten aantreft, ten minste 
Hylog. Javaniea. De argelooze vrolijkheid, welke aan deze diertjes eigen is, en het dikwerf potsierlijke 
hunner bewegingen, maken hen, in de familie der zoogenaamde insekten-etende roofdieren, tot ware 
evenbeelden der eekhorentjes. Hun voedsel zoeken zij, gelijk is aangemerkt, deels in de klasse der 
insekten, deels ook in het plantenrijk, vermits zij zich niet alleen gaarne te goed doen aan rijpe vijgen, 
maar ook bijzonder groote liefhebbers zijn van de scherp aromatische en zoo saprijke vruchten van onder- 
scheidene Scitamineae, voornamelijk uit het geslacht Eletteria. 
De dieren der twee volgende geslachten leven hoofdzakelijk van insekten en andere dierlijke zelfstan- 
digheden. Het zijn de geslachten Sorex en Gymnura, van welke in het geheel slechts drie soorten van 
de Indische eilanden bekend zijn. Sorex myosurus is niet alleen het meest verspreid, doch deze 
spitsmuis heeft tevens, behalve Mus decumanus, van alle de in dat werelddeel voorkomende zoogdier- 
soorten, het uitgestrektste vaderland. Wij hebben dezelve genoegzaam op alle, door ons in Indië 
bezochte eilanden waargenomen, hoezeer nergens in groote menigte. Het Leidsehe Museum bezit 
exemplaren van dit dier uit Bengalen en andere oorden van het vaste land, als ook van Abyssiniën, 
de Kaap de Goede Hoop, Isle de France en van Japan. In gedaante en haarvacht komen allen met 
elkander overeen ; doch ten opzigtc hunner grootte en kleur leveren zij gedeeltelijk een melkbaar ver- 
schil op. De grootste hier voorhandene exemplaren zijn van Java en Abyssiniën herkomstig j de lichtst 
gekleurde onder dezelve van Abyssiniën en de Kaap. — Op Timor vonden wij eene kleine, nieuwe soort, 
die ik, uithoofde van haren slanken ligchaamsbouw, met den naam van Sorex tenuis bestempeld heb ( 8 ). 
De levenswijze der spitsmuizen is overigens algemeen bekend en blijft zich onder alle hemelstreken gelijk. — 
Aan het slot dezer afdeeling staat Gymnura Rafflesii, een hoogst zonderbaar dier, dat in uiterlijken vorm 
met de buideldieren van Amerika , inzonderheid met Didelphis Azarae vele overeenkomst heeft. Het leeft 
voornamelijk van insekten, doch zoude ook op muizen en klein gevogelte jagt maken en bijzonder gretig 
zijn naar eijeren. Zijn vaderland schijnt zich, in den Archipel, bloot tot Sumatra te bepalen, waar het 
intusschen insgelijks zeer zeldzaam is, daar wij , gedurende ons verblijf van twee en een half jaar op de 
westkust van dat eiland, slechts een eenig individu van hetzelve verkregen, dat door een’ Maleijer, 
in de nabijheid van deszelfs woning , gedood was. Raffles berigt, dat de Majoor Farquhar, voor vele 
jaren uit het binnenste van Malakka een dier bekomen had, door de inlanders aldaar Tikoes ambang 
boelan genaamd, hetwelk met de Gymnura zeer veel overeenkomst scheen te hebben. 
Aan de afdeeling der insekten-etende zoogdieren, schaart zich uit die der zoogenaamde vleesch-etende, 
het geslacht Mydaus, en wel bepaaldelijk Mydaus meliceps. Dit dier toont, zoowel wat zijnen lig— 
chaamsvorm, als ook wat zijne levenswijze betreft, vele overeenkomst met de groote insekten-etende 
soorten en sluit zich inzonderheid naast deze groep aan, door zijne voeding, die voornamelijk uit wor- 
men en kevers bestaat. Het is een waar bergbewoner, wiens sterke, walgelijke reuk men in de groote 
bosschen niet zelden tot op 4000 — 6000 voeten boven de zee gewaar wordt. Gedurende den nacht 
wroet hij, met zijne scherpe nagels en sterk vooruitstekenden neus, dikwerf gaten in de aarde, graaft 
