8 
biaceae; ook zijn dc urticeae en convolvulaceae er in vele soorten en geslachten voorhanden; doch 
het eiland is daarentegen zeer arm aan varenkruiden en orchideae, en over het geheel aan alle planten, 
die voor haren wasdom veel vocht vereischen. 
Daar nu het plantenrijk zulk een’ grooten invloed op de dierlijke schepping uitoefent, of liever, daar 
deze, middellijk of onmiddellijk, zoo zeer van gene afhangt, is uit dit weinig opgegevene, reeds van zelf 
het besluit te maken, dat Timor, bij zijne niet zeer vruchtbare gesteltenis, ook in verhouding arm moet 
zijn aan vogelen en zoogdieren. Gedurende ons verblijf aldaar van dertien maanden en ondanks de vele 
jagttogten, in onderscheidene rigtingen des eilands, tot diep in deszelfs binnengewesten, door ons onder- 
nomen, zijn mij uit de laatste dierklasse slechts 21 soorten onder het oog gekomen, meerendeels uit 
Chiroptera bestaande. Timor bezit geene Edentata, en uit de overige orden vindt men er, met uitzon- 
dering van die der Chiroptera, gemeenlijk slechts eene, of hoogstens, twee soorten, liet grootste zoog- 
dier van dit eiland is Cervus motuccensis en, naast dezen, een wild zwijn, dat aan Sus vittatus van Java 
en Sumatra zeer naauw verwant is. De Marsupialia worden hier blootelijk door Phalangista cavifrons 
vertegenwoordigd, terwijl als oostelijkste grensbewoner zijner familie, Cercopithecus cynomolgus aldaar 
verschijnt. Van knaagdieren vonden wij op dit eiland alleenlijk den zoo ver verspreiden Mus decumanus, 
doch geen spoor van stekelvarkens en ook zelfs geen enkel eekhoorntje. Even zoo is ook het getal der 
roofdieren zeer gering. Alles, wat wij daar, uit deze afdeel ing , waarnamen , bepaalt zich tot, behalve eene 
spitsmuis, Paradoxurus musanga en eene kleine, nog onbeschrevene katsoort (Felis megalotis), welke 
beide dieren daarenboven tamelijk zeldzaam schijnen te zijn. Timor bezit derhalve, evenmin als de Moluk- 
ken, noch tijgers, noch panters, noch wilde honden, noch eenig ander, hoe ook genaamd, groot roofdier. 
Eene soortgelijke, zoo niet nog grootere armoede aan zoogdieren heerscht ook op de overige eilanden 
van de Timoresche groep. De meeste derzelve zijn, wel is waar, nog niet wetenschappelijk onder- 
zocht, doch, volgens de narigten van Europesehe zeevaarders en Inlandsehe kooplieden, kan men 
afleiden, dat het getal hunner dieren in het algemeen ten hoogste gering is. Zelfs de lange reeks 
van eilanden, welke zich op genoegzaam gelijke poolshoogte, van Timor tot Java uilslrekt, schijnt m 
dit opzigt geene noemenswaardige uitzondering te maken. Wilde zwijnen en herten, Chiroptera, de 
bovengenoemde Cereopithecus-soort, benevens eenige kleine roofdieren van de geslachten Paradoxurus 
en Viverra, zullen vermoedelijk ook hier het hoofddeel der Fauna uit de klasse der mammaliën vormen. 
Met betrekking tot hunne physische gesteldheid maken deze eilanden eenen trapswijzen overgang van 
het, zich aan het oog gedeeltelijk zoo wild en dor vertoonende Timor, tot het vruchtbare en allerwegen 
zoo weelderig bloeijende Java. Genoegzaam allen bestaan uit min of meer hoog land; eenige derzelve 
bezitten groote kegelvormige bergen, uit welker rookende toppen, van tijd tot tijd, verwoestende uit- 
barstingen plaats vinden, waardoor, onder anderen in 1815, die van den Goenoeng Tamboio op 
Sumbawa, zich op zulk eene schrikbaarlijke wijze heeft vermaard gemaakt. 
Noordelijk tegenover deze zoogenaamde kleine Sunda-eilanden ligt het eiland Celebes, dat zijnen 
eersten, oorspronkelijken vorm, zonder lateren noemenswaardigen afslag of aanslibbing zijner kust, 
tot den huidigen dag onveranderd schijnt bewaard te hebben. Zijne zonderbare, straalvormige gedaante 
