7 
grond hooldzakelijk daarin te vinden, dal hij korl le voren van de schrale en dorre kusten van Nieuw- 
Holland kwam, zoodat hem een eenigzins vriéndelijker land ligt in verrukking kon brengen; en wclligl 
vermogt ook een langdurig, en hem hierdoor tot tegenzin en verdriet geworden rondzwalken op zee, 
alsmede zijne, naar het schijnt, niet zeer aangename verhouding aan boord, krachtig tot dien gunstigen 
indruk bij te dragen, waardoor hem de wilde, doch vrije natuur van Timor, als ware het verkwikte en 
bekoorlijker toeseheen, dan zij bij eene rustiger en naauwkeuriger beschouwing inderdaad is. Ieder 
zeereiziger, die de natuur getrouw wil afschilderen, kan voor deze laatste zelf-misleiding niet te zeer op 
zijne hoede zijn: want, waarlijk, wanneer men eenigc maanden lang op zee heeft omgedobberd en 
gedurende al dien tijd, behalve de kleine scheepshuishouding, niets heeft gezien dan lucht en water, 
dan heeft zelfs eene naakte rots grooten kans van een liefelijk gezigtspunt op te leveren. Ook mij zal de 
blijde dag onvergetelijk zijn, toen wij, na eenen driemaandschen togt, eindelijk aan de Kaap de Goede 
Hoop aanlandden; hoe ons alles daar zoo ongemeen fraai toelachte; hoe wij daar lot zelfs de rotsachtige 
en grootendeels kale toppen des tafelbergs, des leeuwenkops en andere ruwe en ongastvrije hoogten, 
met zooveel innige vreugde en geestdrift bewonderden. Dan eerst gevoelt men levendig, dat de vaste 
bodem de natuurlijke bakermat van den mensch is, en, wanneer pligt of bestemming hem al noopt, 
om zijn leven aan het onzekere element toe te vertrouwen, dat een zeker heimwee en eene onverwinne- 
lijke hoop hem toch bijblijft, om hetzelve hier of daar, op een plekje der aarde te mogen eindigen. 
Péron heeft slechts eene kleine streek der kust in de nabijheid Van Koepang gezien, en deze strand- 
slreek behoort werkelijk tot eene der vruchtbaarste, die men in de ganschc westelijke helft van Timor 
aantreft. Alleen dit laatstvermelde gedeelte des eilands is door ons bereisd, en alles derhalve, wat hier 
wordt medegedeeld, is ook daartoe alleen betrekkelijk. — Volgens onze wijze van zien, heeft Timor, 
zoo als bereids is aangemerkt, een woest, schraal en onvruchtbaar voorkomen; zulks valt voornamelijk 
m het oog gedurende het drooge jaargetijde, of in de zoogenaamde wintermaanden dier streken: menig 
jaar gebeurt het, dat het alsdan van mei tot october of november, dus gedurende 6 of 7 maanden, ter 
naauwernood eenmaal regent, waardoor dan alle kleine beken en slroomen verdroogen, en genoegzaam 
alle planten, bijzonder die, welke het laagst bij den grond staan, in eenen kommerlijken, geel verslons- 
den toestand geraken en ten deele geheel verschroeijcn. Slechts weinige bergen prijken met uitgestrekte 
en zware bosschen; hunne afhellingen zijn meestal slechts dun van boomen voorzien, en menige on- 
bewoonde, elïène streek des binnenlands zelfs, wijkt slechts gedeeltelijk van dien regel af. In deze 
vlakten vindt men niet zelden vele casuarina-boomen , die door het eigenaardig verwelkte aanzien hunner 
ranke stammen, en vooral door den flaauwen tint hunner hooge, maar dun en schraal naar boven uil- 
loopende kroonen , onwillekeurig een zeker gevoel van karigheid in den wasdom verwekken. Gunstig 
daarentegen i s de indruk, welken de gebangpalm (Corypha gebanga) maakt, wiens digt gebla- 
derte en liefclijk groen, in de minder drooge dalen en langs waterrijke berghellingen, als ook dikwerf 
op aangespoelde gronden, nabij het zeestrand uitgebreide bossehen vormt. Om den plantengroei van 
rimor’s westelijk gedeelte met eenige ligte trekken te schetsen, maak ik van het gezag gebruik des 
Hoeren Spanoghe, die gedurende de drie jaren, dat hij Resident op Koepang was, zich met de planten- 
kunde ijverig heeft onledig gehouden. In het algemeen kan hieromtrent worden aangemerkt, dat de 
leguminosae de rijkste daar voorkomende familie uitmaken. Op deze volgen de malvaceae en euphor- 
