5 
zee-armen van elkaar zijn afgescheiden, zoo levert loei, bijkans ieder eiland van eenige uitgebreidhe.d, 
een minder of meerder aantal voortbrengselen op, welke aan hetzelve alleen eigen zijn. Deze versche.- 
denheid valt voornamelijk in het oog ten opzigte der zoogdieren, der vogelen en der amphibien: van deze 
laatste intnssehen al eenigzins minder, dan van de beide eerstgenoemde klassen. Sommige soorten daar- 
ente«en, zijn over onderscheidene nabnrige eilanden verspreid; eenige zelfs strekken zteh uit lol over de 
verst verwijderde punten van den Archipel, terwijl nog andere tevens het vaste land van Indte bewonen. 
Het verdient opmerking, dat de groote Sunda-eilanden zoovele geslachten van zoogdieren bezitten, 
waarvan men op de eenigzins oostelijker gelegene Moluksche eilanden geen spoor meer aantreft, terwijl 
aan dezen weder eenige andere eigen zijn, die op genen ten eenemale gemist worden. 
De Moluksche eilanden, van welke wij intusschen alleen Amboina eenigermate naauwkeurig kennen, 
schijnen over het algemeen arm aan zoogdieren te zijn. Wij bezitten tot heden van die eilanden slechls 
26 soorten, waarvan twee derde gedeelten Chiroptera zijn. Deze laatsten behooren tot de geslachten 
Pteropus, Macroglossus, Cephalotes, Harpjia, Rhinolophus en Vespcrtilio. De overige daar voorko- 
mende zoogdieren zijn: Viverra zibelha, Cervus moluccensis, een wild zwijn, drie soorten van het 
geslacht Phalangista, Sorex myosurus en Mus decumanus. De beide laatste dieren behooren veelligt op 
die eilanden niet eens oorspronkelijk te huis, maar kunnen zeer wel daar, zoo als zich zulks ook omtrent 
die van meerdere eilanden in den Archipel laat vermoeden, door het handelsverkeer met andere oorden 
van lieverlede zijn overgebragt. Zulks schijnt insgelijks met het hert plaats te hebben, dat, volgens 
Valentyn, van Celcbcs afstamt, van waar het naar Amboina zoude zijn ovcrgeplant. Het wilde zwijn, 
dat voornamelijk op Ccram gemeen is, laat zich met geene zekerheid lot eene bepaalde soort brengen, 
daar het nog van geen natuuronderzoeker is waargenomen. 
Het valt dadelijk in het oog, dat schier al de genoemde dieren, nachtdieren zijn. Niet minder merk- 
waardig is de bijzonderheid, dat, zoo ver onze kennis reikt, in de Molukken een volkomen gebrek is aar. 
apen, aan katten en aan meer andere, der warme zone hoofdzakelijk eigene grondvormen van mam- 
maliën. - De eilanden dier groep bestaan bijna alle uit min of meer hoog land; sommige daarvan 
prijken met groote kegelvormige vuurbergen, wier steile bovenhelft echter meerendecls van allen planten- 
groei ontbloot is. Hoezeer slechts weinige dezer eilanden, ten opzigte hunner uitgestrektheid, in geogra- 
phisehe verdeeling, tot den vierden rang behooren, terwijl tallooze andere eenen veel geringeren omvang 
hebben, schijnt het toch geenszins twijfelachtig, dat dezelve nog menig dierlijk wezen zullen huisvesten, 
van hetwelk wij nog geene aanduiding hebben. Dit laatste laat zich inzonderheid van Ceiam 
als de grootste en minst bekende eilanden dier groep, met veel waarschijnlijkheid vooronderstellen; doch 
ook op de overige kleinere, Amboina zelfs hiervan niet uitgezonderd, zullen zeker, bij een steeds voort- 
gezet onderzoek, nog velerlei ontdekkingen gedaan worden, voornamelijk in de orde der Chiroptera. 
Amboina, een der sterk bevolkte eilanden in de Moluksche wateren, vertoont zich, van zee uit gez.en, 
aan de oost- en zuidzijde, als een matig hoog land, van eenen meest zacht golvenden omtiek ° 
zijner bolkruinige heuvelen en kleine bergen zijn op hunne toppen kaal en naakt, terwijl «mdc 
