3 
voorstellen, in eene nadere beschouwing der in den Indischen Archipel voorkomende zoogdieren te tre- 
den, zoo willen wij omtrent deze klasse aanmerken, dat van de 160 soorten, welke wij thans van de 
Sunda-eilanden, van Timor, van de Molukken en van Nieuw-Guinea kennen, er voor ongeveer vijf en 
twintig jaren naauwelijks het vijfde gedeelte bekend was. Dit opgegeven getal Oost-Indische Zoogdieren 
is in verhouding tot dat van het overige gedeelte der oude wereld vrij groot, en deze rijke bedeeling valt 
inzonderheid in het oog bij eene vergelijking daarvan met de gezamentlijke soorten, welke ons op dit 
oogenblik van geheel Azië bekend zijn. In dit laatste opzigl is de verhouding der over de Indische 
eilanden verbreidene zoogdieren tot die van het vaste land van Azië, nagenoeg als 2 tot 3. 
Onder de reizigers, welke zich in de laatste twintig jaren door hunne talrijke ontdekkingen omtrent de 
Indische Fauna bijzonder hebben verdiend gemaakt, behooren in de eerste plaats genoemd te worden, 
de Heeren Diard en DuvauceJ, Horsfïeld, Rcinwardt, Kuhi, van Hasselt en mijn onvergelelijke reis- 
genoot Boie. Jammer slechts, dat de meeste dezer ondernemende en kundige mannen door eenen te 
vroegtijdigen dood buiten de mogelijkheid zijn geweest, den uitslag hunner verrigtingen zelvcn openbaar 
te maken, waardoor hun de lauweren ontvallen zijn, die zij zich met zooveel moeite en inspanning, met 
zooveel gevaar en opoffering verworven hadden. 
Behalve de zoo evengenoemde reizigers hebben nog anderen, van lijd tot tijd, op eene meerdere of 
mindere werkdadige en vruchtbare wijze aan bet onderzoek der Indische Fauna deel genomen, en, 
hetzij door eigenen wetcnschappclijken arbeid, of wel door het aanleggen van uitgebreide verza- 
melingen, welke belangrijke punten van vergelijking opleverden, de betere en vollediger kennis 
der dierenwereld aldaar, op eene nuttige wijze bevorderd. In deze opzigten hebben de Heeren 
Raffles, Hardwicke, Leschenault, Escbscholtz, Quoy, Gaimard, Macklot, Lesson, Dussumier, Bluine, 
von Siebold, Korthals, von Henrici, Kollmann en Belanger, in onderscheidene vakken loffelijk medege- 
werkt. Na de lang voortgezette onderzoekingen van zoo vele ijverige mannen, en de veelvuldige door 
mij zelven in verscheidene streken des Archipels, met zorgvuldige oplettendheid gedane navorschingen 
en aan de inboorlingen gerigte vragen, schijnt het ons toe, dat de Indische eilanden geene of slechts zeer 
weinige groote zoogdieren zullen bezitten, van welke wij nog geene aanduiding hebben. Nemen wij 
daarentegen het gezamentlijke getal, ons van Java bekende soorten in aanmerking, en vergelijken wij 
hetzelve met datgene, wat ons van de andere naburige, zoo grootere als kleinere eilanden, uit deze dier- 
klasse bekend is, dan laat het zich, analogisch oordeclendc, wel vermoeden, dat de meer verwijderde, 
inwendige deelen van Sumatra, van Borneo en van Celebes, de nog weinig onderzochte zoogenaamde 
kleine Sunda-eilanden, als ook de Molukken, en wel bijzonder Ccram, Gilolo, Baljan en Boeroe nog 
menige onbekende soort zullen huisvesten. Toch komt het ons allezins waarschijnlijk voor, dat het- 
gene wij later veelligl van daar als nieuw zullen ontvangen, mcerendeels zal bestaan in vlcugclhandige- 
(Chiroptera), in knaagdieren (G lires), en in kleine roofdieren. Misschien ook, dat ons door den tijd 
nog eenige zwijnen en welligt zelfs enkele apen, daar deze laatsten dikwerf binnen tamelijk enge gren- 
zen leven, zullen bekend worden. Bezwaarlijk echter zal zulks het geval zijn met groote dikhuidige- 
(Pachydermata), herkaauwende- (Ruminanlia) en groote roofdieren. Deze zouden ongetwijfeld op 
de groote westelijke eilanden moeten voorkomen ; hetwelk intusschen niet te denken is, vermits wij aldaar 
