46 
van die der menschen ; doch de brecde banden waren groot. De trompetten van Fallopius hadden de lengte van 0,054 ; 
derzelver uiteinden waren wijd en met franjes bezet. De eijernesten (ovaria) hadden de lengte van 0,027, en de 
breedte van 0,012. In het regter eijernest scheen het likteeken van een uitgestooten eitje te zijn. De zaadbloedvaten 
(vasa sperma tica) toonden niets bijzonders aan. 
Werktuigen van beweging. 
Bij de beschouwing der spieren heb ik begrepen, meer opzettelijk de spieren der ledematen te moeten onderzoeken: 
want, daar deze dieren de onderste ledematen bijzonder tot het klimmen, en de bovenste tot het grijpen van hun 
voedsel en het aanpakken van takken, om zich bij het op- en overklimmen der boomen vast te houden, gebruiken, 
konde men vooronderstellen, dat derzelver spieren eenige afwijkingen van die der menschen zouden aan den dag 
leggen , terwijl de spieren van den romp noodwendig meer met die der menschen moeten overeenkomen. 
Daar het dier zeer vermagerd was , en de spieren van den rug door den arak sterk waren ingetrokken , was het ook 
niet wel mogelijk, al de spieren der ruggegraat behoorlijk van elkander af te zonderen, en van hare vasthcchtingen aan 
de uitsteekselcn der wervelen een naauwkeurig denkbeeld te vormen. Alle overige spieren waren door eene langdurige 
weeking in vcrsch water tot zoodanigen staat terug gebragt, dat zij behoorlijk konden worden onderzocht; de dikke 
uitwendige spieren waren in hare oppervlakte wel door den arak veranderd , doch inwendig , even als alle onderliggende , 
waren zij in eenen staat , bijna gelijk aan dien van een versch lijk , en hadden de kleur en zachtheid van die van kalveren. 
Spieren van het Hoofd. 
De slaapbeenspieren (musc. temporales. Temporo-maxillien (f)) zijn zeer zwaar en hebben den gewonen oorsprong 
en aanhechting; doch uitwendig zijn dezelve van eene zware aponeurosis gedekt, welke van den geheclen kam of crista 
afkomt en een afzonderlijk vleeschgedeelte heeft (musc. tensor ), bestaande uit vrij dikke vleeschbundels , en ingeplant 
aan de geheele achterzijde van het jukbeen en aan het jukswijze uitsteeksel van het slaapbeen. 
Wij vonden dus in deze dieren, ten aanzien der slaapbeenspieren , veel overeenkomst met die der vleeschetende 
dieren , zoo als wij zulks hebben aangetoond in eene Verhandeling over de spieren der onderkaak bij den Felis pardus (y). 
De kaauwspieren (musc. masseteres. Jugo-maxillien ) zijn insgelijks zeer zwaar. Het buitenste gedeelte komt van 
den voorsten rand van het geheele jukbeen en, schuins achterwaarts loopende, wordt hetzelve aan het benedenste 
gedeelte en den achtersten hoek van de onderkaak ingeplant. Het binnenste gedeelte komt van den onderrand van 
het jukwijs uitsteeksel des slaapbeens, loopt voorwaarts en eindigt op het midden der onderkaak. 
De inwendige vleugelwijze spieren (musc. pterygoidei interni. Grand sphaeno-maxillien ) zijn ook zeer zwaar; uit 
de holten der vleugelwijze uitsteekselen van het wiggebeen voortkomende, verdeden zij zich in twee gedeelten, van 
welke het eene aan den ondersten rand, en het tweede gedeelte aan den achtersten rand der onderkaak wordt ingeplant. 
De buitenste vleugelwijze spieren (musc. pterygoidei externi. Petit sphaeno-maxillien) zijn kort , maar dik , en 
schijnen alleen de onderkaak voorwaarts te bewegen , terwijl deze door de slaapbeenspieren en het binnenste gedeelte 
der kaauwspieren kan worden terug gebragt. Eene zijdelingsche beweging der onderkaak schijnt bij volwassene 
dieren niet te kunnen geschieden , wegens de plaatsing der slagtanden ; ook duidt de gcledingsoppervlakte voor den 
knobbel van de onderkaak genoegzaam aan, dat de onderkaak alleen in de genoemde rigtiugen, cl. i. voorwaarts, boven- 
en benedenwaarts kan bewogen worden. 
De nederdrukkende spier der onderkaak (musc. hiventer max. inf. Masto-maxillien) is slechts eene eenvoudige 
spier , welke met een breed beginsel , uit spier- en peesvezelen bestaande , haren oorsprong neemt van de achterzijde 
van het tepelvormige uitsteeksel van het slaapbeen (proc. mammillaris) , en aldaar gedekt wordt door het uiteinde 
van de borstbecnstepelspier (musc. sterno-mastoideiis) ; vervolgens is zij eene rolvormige spier, met eene pees ingeplant 
aan den onderrand van den achtersten hoek der onderkaak, en alzoo door hare ligging zeer geschikt om de onderkaak 
van de bovenkaak af te voeren en den mond te openen; ofschoon hare inplanting veel verschilt van die bij andere 
( ) Ik heb begrepen, de benaming der spieren, door G. Cuvier, Lee. d’anat. eomp. Paris 1836, 8°. gebezigd, hier bij te 
moeten voegen, ten einde het verschil met die van andere aapsoorten door vergelijking gemakkelijker in het oog te doen loopen. 
(j-) Verhandelingen van de Eerste Klass van het Koninkl. Neder 1. Instit. Amsterd. .1825. 4°. 7 Jc Deel. pag. 261 en verv. 
