50 
De (invoerders , spieren van de Dij. 
De schaarnbeensspier (musc. pectineus. Pubo-fèmorien), van den kam des schaambeens afkomende, daalde neder 
tot op de helft van het dijbeen, alwaar dezelve zich op de gewone wijze vasthechtte. 
De drieling-dijspier (musc. triceps femoris. Sous-pubo , sous-pubi, ischii fémorien ) , gewoonlijk verdeeld in den 
langen aanvoerder (**«. adductor longus), welke, van de voorzijde van het schaambeen afkomende, zeer dik was 
en zich van beneden de aanhechting van de schaarnbeensspier tot bijna aan den binnensten knobbel van het kniegewricht 
aan het dijbeen mplantte; de korte aanvoerder (musc. adductor brevis), van het schaambeen met eene breede opper- 
v a te afkomende, liep dadelijk tot het bovenste gedeelte van het dijbeen, en werd aan hetzelve ingeplant van beneden 
een kiemen draaijer tot aan het begin der inplanting van de schaarnbeensspier; de groote aanvoerder (musc. adductor 
magnus ) , zijnen oorsprong nemende van den knobbel van het zitbeen, werd achter de voorgaande, aan de geheele 
lengte der ruwe lijn van het dijbeen, van onder den kleinen draaijer tot aan den binnensten knobbel van het knie- 
gewricht vastgehecht. De loop der bloedvaten was door dit gedeelte even als bij den mensch. 
Spieren van het Deen en van den V*oet. 
De Iwecling-kuitspier (musc. gemellus. £i-fémoro-mlcamen), van de beide onderete knobbels van hel dijbeen 
" ‘te groote vermagering van het dier, eene vrij groote dikte; na de vereeniging der 
be.de hoofden gmg dezelve onmiddellijk in de pees van Achilles over, welke aan den knobbel van het hielbeen was 
vastgeheoht. Be.de '7““ ““ „aadbeentje , welke bij Simia troglodytes, linn. niet gevonden werd. 
De platte ko.tsp.er (musc . seleus Tibie-culcanien) kwam met een peesachtig beginsel van het hoofd en der achler- 
zijde van het kmlbeen, doch had geen’ oo, -sprong van hel scheenbeen; vereenigde zich vervolgens spoedig met de 
tweehng-km, spier, alwaar dine m hare pees overging, en hechtte zich me, vleeschbundcls , langs de geheele 1 g 
van deze pees tot aan het Inelbeen , waardoor dezelve een geheel ander aanzien had, dan bij den mensch 
.... e “" SC ' oetzools P ,ei ' («USC. pkntari, longus. Fémori-caleanum) komt van den buitensten knicknobbel van het 
dijbeen; gaat spoed, g m eene dunne pees over, welke, na tusschen de beide voorgaande spieren te zijn door™, 
op een, gen afstand der binnenzijde van de pees van Achilles nederdaalt en, tusschen den knobbel van het liielbeen el 
cc pees van de duimsnfvoerderspier ( musc. abductor pollicis pedis) heenloopende, begeeft zij ziel, in den bal van den 
voet, eindigende aldaar m het peesachtig uitspansel ( aponeurosis plantaris ). 
De voorste schee, ibcensspier (musc. libialis anticus. Tibicsusdursien), dc nitmkkende spier van den duim des Toets 
(musc. extensor pollicis pedis. Pérmeo-sus-onguhm) , de algen, eene lange uitstrekker der teenen (musc. exlemor 
ongu, , hg, lorum pedis. Pérmemsus-onguien), alsmede de korte uitstrekker der teenen (musc. extensor brevis 
digitorum ped.s. Calcuneo-sus-onguien), zijn in haren oomprong en inplanting even als bij den mensch. Eene tweede 
lange afvociderspier van den duim (musc. abiuctor longus pollicis pedis), van welke Cuvier (*) spreekt, heb ik niet 
waargenomen, en ontbrak ook bij Simia troglodytes, Linn., ofschoon dezelve ook door Traill is gezien 
Do derde knitbeensspier (musc. pereneus tertius. Péreneo.sus.métatarsien) , was noch bij Simia satvrus, noch bij 
Simia troglodytes, Linn. aanwezig. J 
De lange kuilbeemspier (musc. pereneus longus. Péroneo-sous-larsien), voortkomende van het bovenste gedeelte 
der buitenzijde van bet kuitbeen en met hare pees zich achter den buiten enkel ombuigende, geeft eene dunne pee, 
aan het achtervoetsbeen van oen kiemen leen, en hecht zieh voornamelijk me. drie pezen, aan het achtervoetsbeen van 
den duim , van welke pezen de dikste tusschen de beide achterste gedeelten van den korten buiger des duims 
(musc. jlexor brevis pollicis pedis) loopt. 
De korte knitbeensspier (musc. pereneus brevis. Péronco-sus-mitatarsien) , van het lagere gedeelte van het kuit], een 
afkomende , eindigt aan het zijdelmgsche gedeelte van het achtervoetsbeen des kleinen teens. 
De achterste scheenfaeensspier (musc. tilialis posticus. Tibio-sous-tarsie») vertoonde zich in haren oorsprong, loop 
en mpantmg even als b,j den mensch; maar was bij haren loop om het schnilbeen van den voet (os naviculare), 
van een zaadheentje (os sesamoideum ) voorzien. ’ 
(*) tecons d’A nat om ie comparée. Paris 1836. 8°. Tom, I. pag. 552. 
