monographisch overzigt 
VAN HET GESLACHT 
SEMNOPITHECUS, 
DOOR 
SAL. MULLER EN HERM. SCHIEGEL. 
Het geslacht Semnopithecus, Fr. Cu vier, bevat eene zeer natuurlijke groep van apen, die over 
de zuidelijke en zuid-oostelijke streken van het vasteland van Azië, over Ceylon en de groote Sunda- 
eilanden verspreid zijn. Deze apen belmoren uitsluitend tot die wereldstreek, en de talrijkheid hunner 
soorten maakt hen. aldaar tot den hoofdvorm van de orde der vicrhandigen. 
In geen geslacht der apen van de Oude-wereld is, in de laatste twintig jaren, het aantal nieuwe ont- 
dekkingen zoo aanzienlijk geweest, als in dat der Semnopitheci. Vóór dien tijd kende men ten hoogste 
vijf soorten van dit geslacht, terwijl er thans zestien van hetzelve bekend zijn. Is. Geolfroy ( ) is de 
eerste, die van hetzelve eene Monographie geleverd heeft. De op dat tijdstip (1833) wel bepaalde 
soorten, werden door dezen geleerde op elf gesteld, terwijl hij er nog twee als twijfelachtig opgaf. 
Onder de eerstgemelden bevindt zich echter eene naamsoort (Semn. auratus) en een Colobus (Semn. 
vellerosus), terwijl de Semn. nasicus onder een eigen geslacht gebragt is. Daar nu zijne beide onzekere 
soorten (S. pyrrhus en fascicukris) inderdaad als zoodanig te beschouwen zijn, blijkt het, dat het getal 
der toenmaals bekende soorten, tien beliep. William Martin (f) heeft vervolgens, in het jaar 1838, 
wederom een overzigt van dit geslacht gegeven, hetwelk spoedig daarna, en wel in 1839, gevolgd 
Werd door het even grondig als vlijtig bewerkte overzigt van A. Wagner (§), behelzende al, wat hem over 
dit geslacht was bekend geworden. Eindelijk heeft de Heer Lesson (J, in 1840, blijkbaar zonder den 
(* *) In Bélanger, Voyage aux Indes, pag. 22 sqq. 
(*}■) Magazine of nat. hist. 1838. p. 320 en 434. 
(§) In Schreber’s Saugthiere, Fortsetzung, 4°. Erlangen. 
(*) Species des Mammifères bimanes et quadrumanes. Paris 1840. 8°. p. 55-67. 
Mammalia. ^ 
