58 
arbeid van Wagner te kennen, op nieuw eene Monographie van het geslacht Semnopithecus in het licht 
gegeven. In dit werk, het laatste, dat over de slank-apen handelt, vinden wij zeventien soorten aange- 
voerd, welke echter met nog twee worden vermeerderd, wanneer men daar bijvoegt den neusaap, die, 
gelijk bij Geoffroy, onder een eigen geslacht (Nasalis) is gebragt, en den Semn. femoralis, dien Lesson 
niet heeft opgenomen. Bijaldien men nu deze negentien soorten aan eene naauwkeurige herziening 
onderwerpt, dan bevinden zich onder dezelve: 1.) Semn. vellerosus, welke, volgens mededeeling van 
den Heer Temminck, een Colobus is, die aan de kust van Guinea voorkomt. Wij verkregen van daar 
verscheidene beschadigde vellen, op welke de beschrijving van Geoffroy in alle opzigten van toepassing is. 
2.) Semn. bicolor, een aap, door Wesmael opgegeven (* *), en die, uithoofde van zijn zeer in het oog 
loopend zwart en wit gekleurd kleed, in welk opzigt hij het meest aan Colobus guereza doet denken, 
niet wel met een’ der bekende Semnopitheei kan worden verwisseld (f). 3.) Semn. nestor, het eerst 
aangevoerd door Bennett ($), doch, volgens de meening van Martin en Wagner, met welke de onze 
volmaakt overeenstemt, niet van Semn. leucoprymnus onderscheiden. 4.) Semn. auratus, gelijk wij later 
zullen aantoonen, als een Semn. chrysomelas, of Semn. sumatranus in den overgang te beschouwen. 
5.) Semn. pyrrhus, in Ilorsfield’s Zool. Researches beschreven en afgebeeld, doch niets anders zijnde, 
dan eene toevallige, gele verscheidenheid van Semn. maurus. 6.) Semn. albogularis, Sykes (J. Wij 
beschouwen dezen als eene donkerkleurige variëteit van Semn. entellus. 7.) Semn. faseicularis. Rallies (!) 
is, volgens ons gevoelen, een Sumatraansche Cercopithecus eynomolgus (Macacus aureus, Is. Geolf. 
Bélanger, Yoy. Zool. PI. 2). 8.) Semn. obscurus, door Reid (**) hijgevoegd, doch die,, voor zoo veel 
men uit de korte beschrijving kan alleiden, groote overeenkomst met onzen Semn. leucomystax heeft. 
9.) Semn. femoralis, Martin (1. c. p. 436), van Singapoer en Poeloe Pinang, welk dier, zoo als wij later 
zullen uiteenzetten, <M tot onzen Semn. sumatranus schijnt te behooren, of eene eenigzins daarvan 
afwijkende, plaalselijke verscheidenheid oplevert. 
Trekt men nu van de negentien, door Lesson en Martin aangevoerde soorten, voornoemde negen 
onzekere of naamsoorten af, dan blijven er niet meer dan tien over: het getal, reeds door ls. Geolfroy 
opgegeven, en waaruit blijkt, dat de eigenlijke kennis der soorten, sedert den arbeid van dien geleerde, 
niet gevorderd is. Neemt men wijders aan, dat Semn. cristatus, flavimanus en misschien ook Semn. 
cucullatus alleen als klimaats-variëteiten van Semn. maurus, melalophos en leucoprymnus beschouwd 
moeten worden, dan blijven er niet meer, dan zeven of acht volkomen op zich zelve staande soorten over. 
In het jaar 1838 zijn intusschen door een’ van ons (ff), drie op Borneo levende nieuwe soorten be- 
schreven, welke door onze voorgangers niet zijn aangevoerd ; terwijl wij dezelve thans met nog drie 
O L’Institut 1835, N°. 116, p. 245. 
(!) Wagner, I. c. p. 98, vereenigt hem met Semn. vellerosus, welk gevoelen ook wij omhelzen. 
(§) Proceed. 1833, p. 67. 
(*) Proceed. 1831, p. 106. 
(!) Linn. Trans. XIII. p. 246. 
(**) Proceed. 1837, p. 14. 
(ft) S. Muller, over eenige nieuwe Zoogdieren van Eorneo, in het Tijdschrift voor Nat. Gesch. van J. van der 
Hoeven en W. H. de Vriese, D. 5. p. 134 en vervolgens. 
