67 
Afmeting van een oud mannetje: gelieele lengte van het ligcliaam tot aan liet begin van den staalt, 
0,543; staart 0,764; kop, lang 0,11, breed bij de ooren 0,076; lengte van het gezigt 0,041, breedte 
van hetzelve 0,062; lengte der voorste ledematen 0,426, die van achteren 0,54. — Opmerkelijk is het 
verschil, dat men vaak bij individuen van nagenoeg gelijke grootte, in de lengte van den staart waar- 
neemt. Zoo vonden wij bij een oud wijfje denzelven 0,865 ; bij een ander 0,90, en bij een derde 
wijfje 0,975 meters lang. 
De jonge Simpei draagt al zeer vroegtijdig het kleed der ouden; het onderscheidt, dat zijne vacht 
gedurende de eerste dagen en weken oplevert, bestaat alleen in eene meer lichte en vale kleur. Zijn 
haar is natuurlijk in dat tijdperk zeer kort en fijn. 
Wij vonden den Simpei zoowel in de groote bossehen van het gebergte, als in die dei vlakten langs de 
zeekust. Nooit hebben wij hem echter boven de 3000 voeten hoogte bespeurd. Hij is oplettend, aig- 
listig en tevens ongemeen vlug in zijne bewegingen. Slechts zelden ziet men hem alleen; het meest 
vertoont hij zich bij troepen, uit 6, 8 tot 12 individuen te zamengesteld. Zijn stemgeluid komt in toon 
grootelijks overeen met dat van den Semn. mitratus, doch wordt eenigzins langer door hem aangehou- 
den, zoodat het bijna klinkt als hoe-ikikikikikik. — Ook hij laat zijn vrolijk geschater in den vioegen 
morgen, met het krieken van den dag, en in den schemeravond het meest liooren; ja, meei dan eens, 
op onze boschtogten, weêrgalmde in het midden van den nacht, bij het helder schijnen der maan, het 
overigens dood stille woud van zijn geschreeuw en, daar de Simpei bij voorkeur in diepe valleijen, aan 
de kanten eener ruischende beek, zijne rustplaats kiest, bragt zulks niet weinig bij tot vermeerdeiing en 
versterking van den nabaauwenden echo. 
Gedurende den dag trekt de Simpei in het bosch rond. Hij houdt zich alsdan het liefst op in de 
kroonen van hooge boomen, voornamelijk op die, welke met rijpe vruchten prijken. Vooral ontwaarden 
wij hem dikwerf op de Ficus lucescens en Ficus procera, op Flacourtia cataphracta en op eene sooit van 
Bassia, die op Sumatra zeer menigvuldig is en wier vruchten hem bijzonder schenen te smaken. Hij 
gebruikt ook wel jonge boombladen en, wanneer hij gelegenheid vindt om heimelijk een, met bataten, 
bananen of spaansche peper beplant boschveld te kunnen binnensluipen, dan laat hij zulks niet na; 
graaft de bataten uit de aarde en orbert zelfs, in weêrwil van haren scherpen smaak, de rijpe spaansche 
pepervrucht. Op deze wijs veroorzaakt de Simpei in beplante tuinen soms aanmerkelijke schade. 
Eenmaal vonden wij in het lijf van een wijfje een nagenoeg voldragen jong. Het was on ö eveei le 0 en 
het einde van de maand october. 
III. SEMNOPITHECUS FLAVIMANUS. 
Een op het naauwste met de voorgaande soort vermaagschapt dier, dat in gestalte, gioei va i e , 
gezigtsvorm, verhoudingen van het geraamte, gedaante van den schedel, geaardheid en ge , 
volmaakt met haar overeenstemt, en alleen in kleur eenigzins van dezelve afwijkt. De Hoo 0 s y 
