Y. SCIURUS RAFFLESII. 
Deze fraaiste van alle eekhorens is het eerst door Desmarest (*), onder den naam van Sc. Prevostii 
beschreven, vervolgens door Vigors en Horsfield (f), onder dien van Sc. Rafflesii, welke naam, uithoofde der 
verdiensten, die zich de Engelsche Oud-Luitenant-Gouverneur van Indië, ten opzigte der bevordering 
en uitbreiding van de kennis dier landen, heeft verworven, algemeen is aangenomen, terwijl eindelijk 
dit dier door van der Boon Mesch (§), onder den naam van Sciurus redimitus is beschreven en afgebeeld. 
Van den schedel leverde Gervais eene afbeelding (J. — Deze eekhoren bewoont, zoo als reeds vroeger (4-) 
vermeld is, in den Indisehen Archipel alleen het eiland Borneo, wordt echter ook op het vasteland van 
Indië, bepaaldelijk op het Maleische Schiereiland, gevonden, en biedt, volgens de landstreken, waar hij 
voorkomt, soortgelijke standvastige afwijkingen in de kleuren aan, als tusschen de voorwerpen van 
Sciurus bicolor van de Sunda-eilanden (Java en Sumatra) en van Malakka worden opgemerkt. 
Bij de voorwerpen van Malakka zijn namelijk de bovendeelen van het dier, de staart en de achter- 
zijden der achterpooten zwart, met eenen bruinen gloed, voornamelijk op den staart. De onder- 
deden des ligchaams, van de kin tot aan den staart, de binnenzijden der pooten, de handen en het 
beneden- en achtergedeelte des voorarms zijn donker bruinachtig rood. De zijden van het lijf zijn wit, 
welke kleur langs de zijden van den kop, over die van den hals heentrekt, zich over den bovenarm 
uitbreidt en aan de zijden van den romp eene breede streep vormt, die door eene zwarte lijn, van het 
rood des buiks is afgezonderd, en vervolgens op de achterpooten het grootste gedeelte van derzelver 
buitenzijde inneemt. 
Bij de voorwerpen van Borneo is het wit der zijden gewoonlijk tot de streep beperkt, die den buik 
van den rug afscheidt en meestal vrij smal isj het wit der overige deelen is slechts door witte spikkeltjes 
aangeduid, die zich somtijds ook over den geheelen rug uitbreiden ; bij sommige voorwerpen is zelfs de 
staart met wit geschakeerd ; de schouders trekken somwijlen in het roode, en de handen zijn meestal 
geheel zwart. 
Men ziet uit deze beschrijving, dat in de kleurverdeeling tusschen de voorwerpen van Borneo en die 
van het vasteland van Indië schijnbaar een aanmerkelijk verschil heerscht, en dat dit verschil daarin 
bestaat, dat bij de eersten alleen de streep ter zijde van het lijf zich zuiver wit vertoont. Dat het wit 
der overige deelen minder zuiver is, wordt daardoor veroorzaakt, dat het witte gedeelte der haren 
(want aan den wortel zijn alle witte haren, zelfs bij de voorwerpen van het vasteland, zwart) alleen tot 
de uiterste puntjes beperkt is, en de zwarte kleur overal doorschijnt: weshalve deze deelen een gespikkeld 
aan zien hebben. 
(*) Mammalogie, pag. 335. 
(j-) Zoolog. Journal, T. IV, pag. 113. PI. 4. 
(» Nieuwe Verhand, van het. Koninkl. Nederl. Instit., I Klasse. D. II, bl.243. 1829. (Plaat ronder nomroer). 
G) In Guérin, Magasin dc Zoologie, 1842, PI. 33. 
(j-) S. Muller, Inleiding tot de Zoogdieren, bl. 56, n°. 19 der nooten. 
24 
Mammam*. 
