96 
VIII. SCIURUS MODESTUS. 
Tab. 14. fig. 1 tot 3. 
Wij hebben lang geaarzeld, alvorens dit eekhorentje als eene nieuwe soort (*) te beschouwen, daar 
hetzelve veel overeenkomst met Sciurus tenuis, Horsfield (Zool. Researches, Seiuri n°. 9) schijnt 
te hebben. De beschrijving, door dezen verdienstelijken natuurkundigen reiziger, naar een voorwerp 
van Singapoer afkomstig, ontworpen, is echter te kort, om met zekerheid te beslissen, of beide bedoelde 
dieren tot eene en dezelfde soort behooren: weshalve wij aan het onze bij voorkeur eenen nieuwen naam 
hebben gegeven en, om de beslissing der zaak voor anderen gemakkelijk te maken, hetzelve naauwkeurig 
doen afbeelden. 
Deze soort heeft in haar uiterlijk aanzien veel overeenkomst met Se. nigrovittatus en ook met Sc. vit- 
latus; maar zij is eenigzins kleiner en onderscheidt zich van beiden door het gemis van zijstrepen, en 
derhalve in het algemeen door eene meer eentoonige kleurverdeeling. 
Een zeer oud voorwerp meet, van de punt des snuits tot aan den wortel des staarts, 0 m ,164. De 
lengte van den staart bedraagt 0 m ,180. De vijf overige voorwerpen, welke wij van deze soort bezitten, 
zijn allen min of meer kleiner dan het eerstgenoemde, en bij eenigen is ook de staart naar evenredigheid 
een weinig korter, zoodat deszelfs lengte, met die des ligchaams omtrent overeenkomt. 
De haren, hunne verdeeling, lengte en hoedanigheid zijn volmaakt als bij Sc. nigrovittatus. De 
snorren der bovenlip zijn zeer talrijk , krachtig en lang* de borstelharen , welke zich op de wangen en 
boven het oog bevinden, zijn gering in getal, zwakker en veel korter, dan gene. De ooren zijn van 
middelmatige grootte, boven een weinig gespitst, van binnen met enkele geel-bruine, van achteren met 
digtstaande bruin-grijze haren bezet, welke laatste echter aan den voorsten rand van het oor de kleur der 
haren van de binnenzijde aannemen. De haren zetten zich op de pooten tot aan de uiterste leden der 
teenen voort, waar zij, over den wortel der nagels heenhangende, een weinig langer zijn, dan op de 
teenen zelve. Voorts zijn de haren der handen en voeten doorgaans een weinig korter, dan die van het 
overige gedeelte der ledematen, en ook een weinig stijver en minder digt staande. De haren van 
den staart zijn naar evenredigheid niet zeer lang, weshalve dit lid ook smaller en langer schijnt, dan bij 
de meeste andere soorten. Al de haren van het dier zijn aan den wortel grijsachtig zwart. Die van 
de boven- en buitendeelen zijn zwart en geel-bruin geringd. Deze ringen zijn veel grooter aan de staart- 
haren, wier punten in het geelachtig wit trekken. Beschouwt men de kleurverdeeling in het algemeen, 
zoo zijn alle boven- en buitendeelen van het dier, den staart daaronder begrepen, lijn zwart en bruin- 
geel gespikkeld. De staart is naar de punt toe sterk zwart en fijn witachtig geel geschakeerd. Op de 
lippen, de wangen en somtijds ook op den kring rondsom de oogen heerscht een bleeke, bruin-geelachtige 
tint. De buitenzijde der pooten trekt sterk naar het roestkleurige. Alle onderdeden van het dier zijn 
witachtig grijs, meer of min naar het okergele trekkende. 
(*) Inleiding tot de Zoogdieren van den Indischen Archipel, bl. 34 en 55, noot 18. 
