98 
X. SCIUMJS MELXNOTIS. 
Tab. 14. fig. 4. var. Java; lig. 5. var. Sumatra en Borneo. 
Deze nieuwe soort onderscheidt zich van alle andere, door hare kleurverdeeling, voornamelijk door 
de kleuren van den kop. Zij is, na Sc. exilis, de kleinste van alle bekende soorten. De lengte van het 
ligchaam, van de punt des snuits tot aan den wortel des staarts gemeten, bedraagt 0 m ,085; de lengte 
van den staart met het lange, over de punt reikende hair, bedraagt 0 m ,101 ; zonder dit hair slechts O" 1 , 086. 
De snuit is, even als alle overige deelen van het gelaat, met haren bedekt, en alleen rondsom de neus- 
gaten en langs de lippen ziet men eene smalle, naakte streep, welke in het leven eene roodachtige 
vleeschkleur heeft. De snorren zijn zeer lang, zwart en reiken tot aan de schouders. Men ziet verder 
eenige zwarte stijve haren boven de oogen en op de wangen, welke echter korter zijn, dan die der eigen- 
lijke snorren. De oogen zijn van middelmatige grootte, en hebben eene bruine iris. De ooren zijn van 
boven een weinig toegespitst, en hebben eene eenigzins langwerpige gedaante, daar zij een derde hooger, 
dan breed zijn. Hunne hoogte bedraagt omstreeks het dubbele der middellijn van het oog. De voor- 
pooten hebben, zoo als gewoonlijk, vier, de aehterpooten vijf teenen, welke allen met sterk te zamen- 
gedrukte, gekromde nagels, van eene geel-bruine kleur voorzien zijn. Men ontwaart volstrekt geen 
spoor van duim aan de voorpooten; derzelver zool is met vijf eeltachtige verhevenheden voorzien, 
en de derde teen een weinig langer, dan de overigen; aan de aehterpooten daarentegen zijn het de 
drie middelste teenen, welke bijkans van gelijke lengte en langer, dan de overigen zijn. De staart 
is een weinig langer dan het ligchaam, en de haren zijn zoodanig verdeeld, dat zij naar beide zijden 
gerigt staan. De kop is naar evenredigheid groot, breed, dik en stomp, daar de snuit kort en aan 
den wortel zeer breed is. De overige deelen wijken niet van die der andere soorten af. Het hair 
der vacht is op het gevoel zacht en van middelmatige lengte, maar op de voeten wordt hetzelve plot- 
seling veel korter, eenigzins stijver en minder digt. De ooren zijn aan den binnenkant met enkele geel- 
achtige hairtjes voorzien; aan den buitenkant daarentegen met, over de punt der ooren heenreikende, 
zwarte haren digt bezet. 
De schedel heeft in gedaante veel overeenkomst met dien van Sc. exilis; maar de neusbeenderen zijn 
van voren een weinig sterker gewelfd, en de snuit is daardoor aan de punt breeder en hooger. 
Ten opzigte der kleuren moeten wij opmerken, dat deze soort, volgens de landen, welke zij bewoont, 
twee standvastige klimaatsverseheidenheden oplevert. 
Die van het eiland Java heeft alle bovendeelen van een vuil en bleek geel-bruin, hetwelk sterk in het 
olijfkleurige trekt, en fijn met zwart geschakeerd is, daardoor ontstaande, dat alle haren met fijne zwarte 
ringen voorzien zijn. De haren van den staart, op het laatste twee derde gedeelte zijner lengte, zijn 
met breede geel-bruine en zwarte ringen versierd, en hebben eene wit-gele punt. De onderdeden van 
het dier zijn grijsachtig wit, een weinig in het gele trekkende, welke kleur op de voeten in het bleek 
bruin-gele overgaat. De lippen zijn witachtig. Eene tamelijk breede, witte streep loopt over beide zijden 
van den kop, onder de oogen en het oor heen, en houdt bij de schouders plotseling op. Zij wordt langs 
