106 
De staart is meer of minder sterk behaird, somtijds tweerijig (Sciuropterus) , somtijds aan den wortel, van 
onderen, met groote stekelachtige schubben voorzien (Anomalurus); even lang of langer, of korter dan het 
overige ligchaam. De teenen zijn middelmatig, van achteren vijf, van voren vier, met eene wratachtige 
verhevenheid in plaats van den duim. Nagels tamelijk groot, sterk zamengedrukt, gekromd en puntig. 
Snijtanden kiezen of (bij Anomalurus); wanneer in de bovenkaak vijf kiezen aanwezig zijn, 
is de voorste zeer klein. Vaderland: Azië, met inbegrip van Japan, de Philippijnsche en de Sunda- 
eilanden j voorts het noord-oostelijke gedeelte van Europa ; het heete Afrika en Noord-Amerika. 
A. GROOTE, EIGEKLIJKE VLIEGENDE EEKHORENS (PTEROMYS PR. S. D.). 
De pees, welke het groote zijvlies ondersteunt, ontspringt aan den handwortel (aan het os pisiforme). 
Behalve dit vlies en dat, hetwelk langs de voorzijde der voorpooten heenloopt, is nog een tamelijk groot 
vlies tusschen de achterpooten en den wortel des staarts aanwezig. Staart, even lang of langer, dan het 
overige van het ligchaam, rolvormig, aan alle zijden eveu digt en gelijkmatig behaird. Teenen van 
onderen en zolen der voorpooten geheel naakt; zolen der achterpooten gedeeltelijk naakt. Met den 
staart twee en een’ halven tot drie voet lang. Tot nog toe slechts in Voor- en Acbter-Indië, op Java, 
Sumatra, Borneo, de Philippijnsche eilanden en Japan waargenomen (* * * (§) ). 
1.) Pterohys petaiirista , Auct. Geheele lengte drie voet. Staart, omstreeks een vierde langer 
dan het ligchaam. Ooren, behalve de achterhelft der buitenzijde, zeer dun behaird; naakte zool der 
achterpooten, in den vorm van eenen langwerpigen , kromlijnigen driehoek. Van boven, even als de 
staart, vaal roodachtig zwart-bruin; op den kop en den geheelen rug, tot aan het valscherm en tot op 
de pooten, zijn de haren met grijsachtig witte punten voorzien. Onderdeden tot over den wortel van 
den staart, gelijk ook de wangen, grijsaehtig. Bewoont het vasteland van Indië. 
Pallas (f), die deze soort het eerst heeft vermeld, beschrijft, onder den naam van Sciurus petaurista, 
twee wijfjes van Pter. nitidus en een mannetje van Pter. petaurista, en geeft van dit laatste eene afbeelding. 
Vosmaer (§), waarschijnlijk met de voorwerpen van Pallas voor zich, vervalt in dezelfde dwaling, de 
roode voorwerpen met eene zwarte punt aan den staart (Pteromys nitidus) voor de wijfjes van Pt. petaurista 
(*) Vosmaer , p. 5, en na hem Buffon, ed. 12°, Suppl. Tom. V. p. 254, geven, volgens Valentyn, III. p. 269 en 270, 
ook het eiland Gilolo als vaderland eener soort van vliegenden eekhoren op; maar het blijkt reeds uit de beschrijving van 
Valentyn, dat men daaronder een vliegend buideldier (Petaurus) en geen’ vliegenden eekhoren te verstaan hebbe. 
Wij zijn in de gelegenheid, dit gevoelen als stellig te bevestigen, alzoo het Rijks-Museum alhier, niet lang geleden, 
twee voorwerpen van het bedoelde dier, en wel uit dezelfde streek, van Dodingo, door den Heer Forsten heeft mogen 
erlangen , welke dieren niet schijnen te verschillen van Petaurus sciurcus. Den vliegenden eekhoren der Philippijnsche 
eilanden, tot nog toe slechts bekend uit de korte beschrijving en afbeelding in de Lettres édifiantes (zie ook 
Ilist. génér. des voyages, Tomé 18, p. 51; Historische beschrijving der reizen, Deel 18, bl. 54), kan 
men niet met zekerheid onder eene der juist bepaalde soorten rangschikken. Naar de opgegevene kleur te oordeelen , 
schijnt deze zoogenaamde Taguan het meest met Pteromys nitidus overeen te komen. 
(f) Mi sc. Zool. 1766. p. 57. Tab. VI. 
(§) Description du grand Écureuil volant. Amsterd. 1767. PI. 4. 
