109 
pees, welke het zij vlies ondersteunt, zit aan den, van boven zeer breeden, doch te zamengedrukt uit- 
loopenden elleboog (olecranon) vastgebecht. Tusschen de achterpooten en het eerste vierdedeel van 
de lengte des staarts bevindt zich een zeer groot vlies. De ooren zijn tamelijk groot en alleen van 
achteren aan den wortel behaird. Kiezen De teenen van onderen en de zolen, met uitzondering 
4 + 4 
der hakken, naakt. Hunne grootte is gelijk aan die der groote eigenlijke vliegende eekhorens. Zij 
zijn tot heden alleen in Afrika waargenomen. 
5.) (1) Pteromis (AxoMAiiUisrs) pklii. Dit hoogst merkwaardige dier werd door den Heer Pel, 
in februarij 1843, bij Daboeram, aan de Goudkust, ontdekt, en drie voorwerpen van hetzelve aan het 
Rijks-Museum toegezonden. De geheele lengte van het grootste voorwerp bedraagt ö m ,94, waarvan 
de staart, zonder de uiterste haren 0 m ,43, met die haren 0 m ,50 inneemt. De ooren zijn 0'“,03 lang. 
De hoofdkleuren zijn, van boven, een sterk in het bruine trekkend zwart; van onderen, eene grijsachtige 
roetkleur. De staart, het achterste gedeelte van het staartvlies, de randen van het zijvlies, de lange 
haren aan den wortel van de achterzijde der ooren en eene vlek boven den snuit zijn helder wit. Daar dit 
dier niet uit Indië afkomstig is, valt de uitvoerige beschrijving van hetzelve buiten ons bestek, en wordt 
het hier alleen volledigheidshalve aangeduid. Wij merken intusscben nog aan, dat ook het ge- 
raamte verscheidene afwijkingen oplevert, van welke de volgende de voornaamste zijn. De schedel 
is in al zijne deelen veel meer in de lengte gerekt, dan gewoonlijk; de zijdelingsche uitsteeksels van het 
voorhoofdsbeen ontbreken; de insneden op de kroon der kiezen zijn minder diep; de wervels veel meer 
ineengedrongen; er zijn eindelijk 10 lendenwervels en 15 paar ribben aanwezig; terwijl Pteromys nitidus 
slechts 7 lendenwervels en 12 paar ribben heeft. 
C. KLEINE VLIEGENDE EEKHORENS (SCIUROPTERUS). 
Deze bereiken zeldzaam in hun geheel eenen voet lengte. Hun staart is veel korter dan het ligchaam, 
duidelijk tweerijig en derhalve zeer plat, lansvormig. In stede van een vlies tusschen de achterpooten 
en den staart, hebben zij lange, digt bijeenstaande haren. De overige vliezen en de aanhechting der 
pees van het zijvlies zijn, even als bij de groote vliegende eekhorens van de onderafdeeling «. Zij 
hebben kiezen. De zolen zijn gewoonlijk grootendeels behaird. Zij wonen in heete en in koude 
luchtstreken, en zijn tot heden in Noord- Amerika, het noord-oostelijke Europa, Siberië, Japan, het 
vasteland van Indië en op de westelijke Sunda-eilanden waargenomen. 
6.) (1) Ptëhomvs (scimiopTERiJs) sAeiTTA. Schreber’s Söugethiere, Suppl. Tab. 224. D. 
De zool der voorpooten tot twee derden der lengte naakt. De staart van onderen met zulke korte, naar 
achteren gerigte haren bezet, dat zijn eigenlijke vorm door hen niet verborgen wordt, en hij zich van 
onderen als uitgehooid vertoont. De ooren met weinige en insgelijks korte haren bekleed, zoodat zij 
naakt schijnen te zijn. Het ligchaam van onderen witachtig. Het zwarte hair der bovendeden is, dooi- 
de meerdere of mindere uitbreiding der lichtere punten, meer of min geel-bruin of hoog roestkleurig 
geschakeerd. Rondsom de oogen, den snuit en aan de kin ziet men een’ zwarten tint. Dc staalt is 
zwartachtig, vaal bruin of roestkleurig. De schedel, voornamelijk bij de jukbeenen, biccder, dan die 
van Pter. volucella. Bewoont Java, Sumatra, Banka en waarschijnlijk ook het vasteland van Indië. 
„ 28 
JYIammalta. 
