110 
De eerste beschrijving- dezer soort, door Nordgren medegedeeld en op Java, waarschijnlijk naar het 
leven ontworpen, geeft Linnaeus (*) en vindt men bij Schreber (-j-) en alle volgende schrijvers ge- 
copieerd terug. D r . Horsfield ($), de aanwezigheid van het vlies aan de voorzijde der voorpooten als 
aan Pter. sagitta eigen beschouwende, scheidde zijne voorwerpen van Java, als bijzondere soorten af en 
beschreef dezelve onder de nieuwe benamingen van Pteromys genibarbis en Pt. lepidus (J: den 
eerste, als een jong dier, naar de aanwezigheid der wanghairborstels; den tweede, als een ouder voor- 
werp, bij hetwelk deze borstelharen waren verloren gegaan; beiden voornamelijk naar de kleur ken- 
schetsende. A. Wagner (4-) heeft zijnen Pteromys aurantiacus, afkomstig van Banka en behoo- 
rende tot de lichte variëteit, zoo als die ook op Java voorkomt, hoogst waarschijnlijk naar een soortgelijk 
voorwerp zonder wangharen, bepaald. Verders heeft Waterhouse (**), onder den naam van Pter. 
(Sciuropterus) Horsfieldii, eene soort dezer dieren, naar een voorwerp, volgens opgave, van Java 
of Sumatra afkomstig, aangeduid, waarvan de korte beschrijving in der daad geheel en al op Pter. sagitta 
toepasselijk is. Eindelijk zijn door Gray (-j~f) twee vooronderstelde nieuwe soorten, Sciuroptera 
fimbriata en Turnbulli genaamd, van Indië, medegedeeld, ten opzigte van welke wij niets kunnen 
zeggen, aangezien zijne beschrijvingen onvolledig en niet vergelijkende zijn, en buitendien slechts 
individuele of zulke kenmerken bevatten , als aan Pteromys sagitta toekomen. 
7.) (2) Ptehojiïs (swiROPTERus) vobtcELLA. Omtrent de synonimen dezer bekende soort, 
verwijzen wij tot Fischer’s Syn. Mamm. p. 364 en 601. De beste afbeeldingen vindt men bij Schreber, 
Saugeth. Tab. 222, en bij Fr. Cuvier, Mammifères. — Zij onderscheidt zich van alle overige soorten 
door hare groote ooien, die tot 0 m ,02 lang zijn. De staart is van onderen een weinig uitgehooid. De 
haren, welke van onderen de middellijn van den staart bekleeden, zijn veel langer, dan die van Pter. 
sagitta, en is de eigenlijke staart geheel onder dezelve verborgen. Het hair is digter en langer, dan 
bij Pter. sagitta, voornamelijk aan de buitenzijde der voeten. De onderzijde der teenen is met haren 
bekleed, welke op de twee buitenste digter staan, dan op de middelteenen. De zolen der voor- 
pooten zijn voor het overige naakt; de zolen der achterpooten daarentegen, behalve de ballen aan 
den wortel der teenen en eene zich van daar uitbreidende korte, smalle streep, met haren bekleed. 
De kleur is in het algemeen weinig van die van Pter. sagitta afwijkende en aan dezelfde toevallige 
wijzigingen onderworpen. De oogkring en de zijden van den snuit schijnen nooit donker gekleurd te 
zijn; boven het oog vertoont zich eene langwerpige witte vlek, en de lichte kleur der bovendeden, of 
eigenlijk de lichte punten der haren, schijnen nooit dien hoog roestkleurigen tint aan te nemen, waar- 
door sommige voorwerpen van Pter. sagitta zoo zeer gekenschetst zijn. De lengte van het ligchaam 
beslaat 0 m ,15; die des staarts 0 m ,I2. Deze soort bewoont de Vereenigde Staten van Noord-Amerika. 
(*) Systerna nat. ed. XII. T. I, p. 88. N°. 11. Sciurus sagitta. 
(f) Saugethiere, p. 818. 
(§) Zoolog. Researches, N°. II. 
(*) Deze laatste, nog in onze Tabel voorkomende, dient derhalve insgelijks te vervallen. 
(4-) Gelehrte Anzeigen von Mitglied. der k. bayer. Akademie. 1841. N°. 54. 
(**) Proceed. of Zool. Soc. 1837. p. 87. 
(ft) Ibid. p. 67 en 68. 
