117 
Paradoxuri, dan met die der overige dieren dezer familie. Zij heeft de gedaante van eenen tamelijk 
regelmatiger!, met de hoofdpunt naar binnen gerigte, maar aan alle hoeken zoo sterk afgeronden drie- 
hoek, dat zij zich als een cirkel vertoont. In het midden tamelijk diep uitgehooid, is haai vooisle hoek 
met een grooter, de achterhoek met een kleiner, en de binnenhoek met een giooter en twee kleineie 
knobbeltjes voorzien. — De achterste kies der bovenkaak is een derde kleiner, dan de voor ö aande, met 
welke zij, ten opzigte van de gedaante der kroon en van den geheelen voim, overeenstemt. Zij is dus 
naar evenredigheid grooter, dan bij de overige dieren dier familie, en in vorm meei met die dei 
Paradoxuri, dan der Yiverrae en Herpestes overeenkomende. Hetzelfde geldt ook van de laatste kies 
der onderkaak. Haar omtrek is, even als die der laatste kies van de bovenkaak, met een langwerpig 
rond te vergelijken, welks groote doorsnede echter met de lengte-as der kaak te zamenvalt, teiwijl de 
grootste doorsnede van de laatste kies der bovenkaak, in de rigting van de breedte-as dei kaken gelegen is. 
Deze laatste kies der onderkaak is, zoowel aan den binnen- als aan den buitenrand, met diic knobbeltjes 
voorzien en in het midden uitgehooid. — De daarop volgende vijfde kies der ondeikaak stemt in ^oim 
met de laatste overeen, maar is een derde grooter en meer langwerpig. In gedaante het meest met die 
der Paradoxuri overeenkomende, is zij kleiner, dan bij deze dieren, en met sterkere knobbeltjes voorzien, 
die echter veel minder ontwikkeld en stomper zijn, dan bij de overige dieren dezer familie. Aan den 
voorsten rand van deze kies ziet men eenen grooteren knobbel, en aan den achterrand diie of viei zeei 
kleine knobbeltjes. Aan de vier hoeken bevindt zich op ieder’ wederom een knobbel, welke aan de zijden 
door twee of drie kleine knobbeltjes van elkander gescheiden zijn. In het midden is de kroon dezer kies 
uitgehooid. — De vierde kies der onderkaak is meer verscheurend, dan bij de Paradoxuii, en nadeit in 
dit opzigt tot die der Herpestes en Yiverrae. Zij is zijdelings sterk te zamengediukt en in de ïigting 
van voren naar achteren zeer lang. Hare langste punt is snijdend, ligt op de vooiste helft des tands 
en wordt van voren door één’, van achteren door twee tamelijk puntige knobbels gevol a d. Aan de 
binnenrand, tegenover de beide achterste knobbels, bespeurt men drie of vici zeei kleine knobbeltje 
van welke het voorste ’t grootste is. 
De schedel heeft, met betrekking tot zijne gedaante in het algemeen, de meeste ove e 
dien van Yiverra, en nog meer met dien van Paradoxurus. Dooi zijne meer langweip 0 ° 
hij echter lager en smaller, dan bij deze dieren. Het voorste, den snuit of het ö ezi 0 t voime de g , 
is langer ; de neusbeenderen zijn insgelijks langer ; de jukbogen zijn 
van 
voren breeder, maar minder 
S- vormig gebogen, en de jukbogenuitsteeksels van het voorhoofdsbeen zijn slechts door eene zeer flaamve 
verhevenheid aangetoond. Het foramen infra-orbitale eindelijk is veel „rooier, te „ g 
aanzienlijker grootte van de zenuwen en vaten, welke naar den, met on 0 emeen lan a e bo 
zienen snuit leiden. 
Het geraamte van den Potamophilus vertoont de volgende wijzigingen. De halswervels zijn vee 
krachtiger, dan bij Yiverra, en zelfs nog krachtiger, dan bij Paradoxurus. B,j be.de laatstgenoetn e 
geslachten zijn, even als bij Herpestes, dertien paar ribben en zeven lendewervels aanwezig ,j 
Potamophilus daarentegen veertien paar ribben, waaronder negen ware, en slechts zes lendewerve s. et 
borstbeen bestaat uit negen stukken. Het bekken is, vooral naar onderen en achteren, mmierru.m. 
Mammalia. 
