120 
de onderkaak, regt over den mondhoek, vindt men eenen, en op iedere wang twee bundels witachtige, 
lange borstels, terwijl eindelijk nog een bundel bruine borstels uit de witachtige vlek boven het oog te 
voorschijn treedt. 
Wanneer men het in deze bijdrage omtrent den Potamophilus aangevoerde beknopt te zamenvat, 
volgt daaruit, dat men dit dier op de volgende wijze kan kenmerken. 
Krachtige en gedrongen vormen. Tamelijk korte, minder dan een vierde der geheele lengte van 
het dier bedragende, allerwege met vrij lange haren digt bezette staart. Kleine, van binnen weinig, 
van achteren digt behairde ooren. Kop lang. Bovenlippen zeer vleezig en breed, met buitengewoon 
lange borstels digt bezet. Gelijksoortige borstels op de wangen en boven het oog. Oogen middelmatig. 
Pooten krachtig. Zolen der voorvoeten geheel, der achtervoeten tot drie vierde der lengte naakt. 
Teenen kort, krachtig en vrij. Nagels middelmatig, maar hoog, sterk gekromd en vatbaar om 
eenigzins teruggetrokken te kunnen worden. Hair zeer digt, w'olachtig, met langere, stevigere haren 
vermengd. Getal der tanden als bij de Civetkatten: namelijk ^ snijtanden, — hoektanden en 
e + e kiezen ^ waarvan 4+4 vaJscne en ware kiezen. De gedaante der ware kiezen meer met die van 
Paradoxurus, die der valsche meer met die van Yiverra en Herpestes overeenstemmende. Gedaante 
des schedels, bijkans als bij Paradoxurus. F 'orarnen infra-orbitale zeer groot. — Grootte, ongeveer 
als die van eene kat. Donkerbruine, witachtig gespikkelde kleur. Een witachtig vlekje boven het oog. 
Iris bruin. Bovenlip, hare baardborstels en die der wangen, als ook de geheele onderkaak witachtig. 
Nagels geelachtig van kleur. 
Omtrent de levenswijze van dit dier, hetwelk door de Bejadjoe-Dajakkers Mampalon wordt genoemd, 
kunnen wij niets meer zeggen, dan hetgeen door ons reeds is vermeld. Een onzer, op de Orang-oetans- 
jagt uitgezondene, Javaansche jagers, schoot het door ons beschreven voorwerp, aan den oever der 
rivier Mandawej, ter zuidkust van Borneo. Yolgens de inboorlingen houdt zich de Mampalon het 
meest in de nabijheid der rivieren op, gaat somwijlen, gelijk de vischotter, te water, maar beklautert 
ook, gelijk Paradoxurus musanga, lage boomen. Het voedsel van den Mampalon zoude voornamelijk 
bestaan in visschen, krabben, muizen, vogelen enzv., terwijl hij tevens zeer gesteld zoude zijn op 
onderscheidene soorten van vruchten. 
VERKLARING van PLAAT 17. 
Fig. 1. 
Een oud mannetje van Potamophilus barbatus, 
van Borneo; twee vijfden der natuurlijke grootte. 
Fig. 2. 
Kop van hetzelfde voorwerp , van boven gezien ; de- 
zelfde verkleining. 
Fig. 3. 
Schedel , van boven gezien ; even als de volgende 
figuren, natuurlijke grootte. 
Fig. 4. 
Schedel, van de zijde gezien. 
Fig. 5. 
Tanden der regterzijde van de bovenkaak , van onderen 
gezien. 
Fig. 6. 
Tanden der linkerzijde van de onderkaak, van boven 
gezien. 
