131 
Dit geslacht, bevat twee soorten, beide van Nieuw-Guinea afkomstig, te weten: 
1. ) Duiroiio™<ar» ranxin. Staart, naar de punt gelijkmatig dunner toeloopende. Ooren, 
met lange haren voorzien. Haren van den kop en de onderdeden veel korter en zachter, dan die der 
overige deelen. Kleur glanzend bruinaehtig zwart. Kop en onderdeden geel-brum. 
2. ) OEBfosiotAeius mmustus. Staart, een weinig langer dan bij de vooi gaande, oveial van 0 elijkc 
dikte. Ooren middelmatig behaird. Haren der kruin naar voren gerigt en met de oveiige van den 
kop, door eene halve-maan vormige lijn, welke aan den wortel der ooren haren ooispiong neemt, begiensd. 
Hair bruin-zwart met gedachtige punten, die op den staart, de pooten en de ondeideelen den hoven 
toon nemen. 
Zie hier eene meer uitvoerige beschrijving dezer dieren. 
DORCOPSIS BRUNII. 
PI. XXI; PI. XXII, lig. 3; PI. XXIII, fig. 7 en 8, en PI. XXIV. hg. 7, 8, 9; 
overal onder den naam van Hypsiprymnus Brunii. 
De beschrijving en afbeelding, welke C. de Bruyn (*) van een’ Kengoeroe, onder den onbepaalden 
naam van Filander, gegeven heeft, zijn de eerste, welke wij van dezen dieivoim bezitten. De 
Bruyn zag het door hem beschreven dier in den tuin te Weltevreden, op Java, met konijnen in onbe 
lemmerde vrijheid rondloopen. De korte beschrijving, welke hij van hetzelve geeft, luidt als voI a t. 
» Hunne achterste pooten zijn lang, en de voorste kort. Van groote en koleui zijnze als een O oede haes. 
»De kop heeft veel van eenen vos. De staart is spits. Onder aan den buik, die witachti a van koleu 
»is, hebbenze eene opening als eenen zak, daar het jong, als het vrij gioot geworden is, in en uit ö <a 
nDeze jongen zitten ook dikwijls daar zoodanig in, dat ze het hooft en ten dele den hals daei 
» steken, gelijk ik dikwijls gezien heb. Als de moer loopt, trekkenze den kop meest binnen, dew j j 
»in ’t loopen zich moet op en nederwerpen, omdat gelijk gezegd is, de vooiste pooten koit, de achte ste 
» lang zijn.” Valentyn beschreef vervolgens, onder dienzelfden naam, eene somt van Kengoeioe, 
zijn groot werk over Indië (IH de Deel, 1726, bl. 275), en verwijst zijne lezeis naai de dooi d y 
gegevene afbeelding. Hij zegt, dat het op de Aroe-eilanden en ook op Soloi (hetwelk eehtei o g j 
feld op eene dwaling berust) aangetroffen, van daar soms levend naar Amboina ö ebia 0 , 
gemakkelijk te temmen is. Zijne beschrijving, ofschoon tamelijk uitvoeiig, behelst 
kenmerken, welke op alle Kengoeroe’s van toepassing zijn. Hij geeft op, dat het door 
Aroe-eilanden Aijir wordt genaamd, door de Amboinezen Koesoc-a? oe, omd " 
Koeskoes (Phalangista) heeft (namelijk het wijfje eenen buidel of zak onder den buik) en at iet dij c e 
(*) Reizen over Moskovië door Persië en Indië. 
Amsterdam 1714, bl. 374, PI. 213. 
