135 
romp en aan de buitenzijde der dijen. Aan de zijden en de onderdeden van het ligehaam wordt het 
korter minder digt en zachter. Op de voorste ledematen, even als op de achtervoeten, is het en 
korter èn dunner verdeeld, maar tevens stugger. Be haren van den kop staan digt bijeen, doch z.jn 
nog korter, dan die der overige deelen, voornamelijk op den snuit, waai zij zeei D lad li OD en. De oo 
zijn aan de achterzijde, voornamelijk aan den wortel en in het midden, tamelijk digt met haren bekleed, 
die echter naar de randen toe korter worden en spaarzamer verdeeld zijn. Aan de binnenzijde aaren- 
tegen bevinden zich slechts enkele, korte en zoo dun gezaaide haren, dat men hen op eenen kleinen 
afstand niet eens vermag waar te nemen. De haren van den staart zijn van middelmatige Ie 0 , 
zij worden, op eenige duimen afstands van de punt des staarts, kortci , en staan dan z J , J 
slechts als enkele hairtjes tusschen de schubachtige afdeelingen der naakte staal tliukl uitste , 
dan ook de staart, op eenigen afstand gezien, aan de punt schijnt naakt te wezen. 
De vleug der haren neemt op verscheidene plaatsen van het ligehaam eene bijzondere rigting a 
haren des staarts namelijk loopen, langs de boven- en onderlijn, naar achteren; die der zijden daare 
tegen zijn naar boven gerigt, en op de eerste helft van de lengte des staarts zijn deze 
midden, als het ware gescheiden, door dat de bovenste opwaarts, de onderste benedenwaa & ö 
zijn. Boven, langs het midden der schouders, vormen de haren eene scheiding, doordien zij 
daar naar voren op den nek, en van de zijden naar beneden op de armen loopen, en al zoo 
regl naar achteren loopende haren van den rug afgescheiden zijn. De haren van de zijden des P 
loopen naar beneden, maar die van de bovenste vlakte zijn naar achteren geiigt, stooten op he 
der kruin aan elkander, en vormen eene soort van kam, welke zich tegenover het achterste e' 
ooren, op den nek, in de naar boven en voren gerigte haren der achterzijde van den hals verlies ^ 
oogleden zijn aan hunne achterste helft met stijve hairtjes bezet. Eenige, due of viei , lan 0 ere, 
borstels nemen hunnen oorsprong in eene kleine, wrataeblige verhevenheid, welke boven he 
ooglid ligt. Aan de wangen, op eenen niet zeer grooten afstand onder den achtersten o 
men eene gelijksoortige verhevenheid, welke insgelijks met omstreeks viei zwaïte, m 
hairtjes voorzien is. Verscheidene andere diergelijke, vrij lange borstelharen bevinde 
zijde van den snuit, boven de bovenlip en beneden aan de onderkaak, waai zij 
wikkeld zijn. 
^ 1 1 i ... A- Tïo hnnfdkleur is een roodachtig lichtbruin, hetwelk op 
De kleuren dezer soort zijn zeer eenvoudig. De nootdKieui is eo o ^ 
het benedenligchaam en de onderdeelen der voorpooten in het witachtige over ö aa « 
de achterzijde zwart-bruin, terwijl hunne binnenhuid eenen roetachtigen, vleeschkleungen tin e . 
De iris van de groote, reeaehtig uitpuilende oogen (welke (T,018 middellijn hebben) zijn ",n n^ 
zwartachtig; de dun met hair bezette bovenlip, de oogleden en de overal doorsc ynen e ui ^ 
benedengedeelte der voorpooten, vleeschkleurig; het voorste kale gedeelte van den staart j 
de punt, omtrent <T,05 lang en vrij scherp van de donkere kleur afgescheiden, insgelijks vleesehkleur, 0 . 
Tusschen het mannetje en het wijfje is, behalve de geslachtsdeelen, geen onderscheid te vinde , 
deze geslachtsdeelen zelven bieden ook geen onderscheid met die der ovenge en £ oero 
