139 
Kengoeroe’s; terwijl de achterpooten zelve, of eigenlijk de scheenen en de voeten, naar evenredigheid 
veel korter zijn, dan bij al de andere. Voegt men hierbij, dat de nagels veel sterker dan gewoonlijk 
gekromd en die der voorpooten tevens veel grooter, dan bij de overige Kengoeroe s zijn, dat de 
staart sterker en overal gelijkmatig behaird, en derhalve minder bestemd is, het diei bij het zitten 
en springen te ondersteunen, dan wel hetzelve bij het klauteren in evenwigt te houden, dan heeft 
men de voornaamste wijzigingen, welke de vormen der boom-kengoeroe s, vergeleken met die dei op 
den grond levende soorten, aanbieden. 
Er zijn echter nog andere, niet onbelangrijke kenmerken, waardoor zich de boom-kengoeroe s van 
de overige onderscheiden. Hun hair namelijk is langer en stugger; hun snuit korter en dikkei , de 
staart langer; de ooren zijn kleiner dan gewoonlijk, en hunne kleur eindelijk draagt er toe bij, dezen 
dieren een geheel eigenaardig aanzien te geven. 
Het tandenstelsel daarentegen wijkt, zoo als wij in het vervolg zullen aantoonen, in het algemeen 
niet van dat der overige Kengoeroe’s met hoektanden af; ook het geraamte stemt in de hoofdzaak met 
dat der overige Kengoeroe’s overeen. 
De vergelijking van het geraamte der boom-kengoeroe’s, Dendrolagus, met dat der eigenlijke Ken- 
goeroe’s, Halmaturus giganteus, Bennetii en ualabatus, mitsgaders met dat van Doreopsis Brumi, 
levert de volgende uitkomsten op. 
Het getal der beenderen, met uitzondering der staartwervels , hun vorm in het algemeen en hunne 
onderlinge verbinding stemmen bij al de door ons onderzochte Kengoeroe’s (Halmaturus, Doreopsis, Den- 
drolagus) overeen. Er zijn namelijk bij allen 7 halswervels, 13 rugwervels, 6 lendenwervels en 13 paai 
ribben aanwezig. Het borstbeen bestaat bij allen uit zes stukken. De zesde, zevende en achtste iib 
stooten met hare kraakbeenen aan het kraakbeen, hetwelk het vijfde en zesde stuk van het boistbeen 
verbindt: er zijn derhalve 8 ware en 5 valsehe ribben aanwezig. Het heiligbeen woidt bij al deze 
dieren door twee wervels gevormd, en dit is ook het geval bij Dendrol. ursinus, maai bij Dendiol. 
inustus stooten de dwars-uitsteeksels des eersten staartwervels aan die des tweeden heiligbeenweivels, 
en zijn daarenboven door middel van kraakbeen, met het bekken zelf verbonden. De lendenwervels 
hebben, bij Dendrolagus, kleinere dwars-uitsteeksels, en de doorn-uitsteeksels der achterste wei\els 
zijn grooter, dan die der voorste, waarvan het omgekeerde het geval is bij Doreopsis en bij de eigenlijke 
Kengoeroe’s. De voorste staartwervels zijn meer ineengedrongen, de achterste mcei in de len 0 te 
gestrekt, dan bij Halmaturus en Doreopsis. Alle beenderen der voorste ledematen zijn naar evenre 1 ö 
heid langer en krachtiger, dan bij Halmaturus, en overtreffen in dit opzigt ook die van Doicopsis. 
bekken is krachtiger, dan bij Halmaturus en Doreopsis; maar de ossa marsupialia zijn naa ev o 
heid even groot als bij Halmaturus, en derhalve grooter dan bij Doreopsis. Het dijbeen ^ 
in dezelfde verhouding tot de overige deelen als bij Halmaturus en Doicopsis. Het schee 
beenderen van den achtervoet zijn buitengewoon kort. Het scheenbeen vooial, hetwelk bij 
bijkans een derde, bij Doreopsis omstreeks een vierde langer is, dan het dijbeen, is bj e & 
\ 
